Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010

ο ξένος

οκτάκτινος αστήρ

 τίμα τον ξένο που φιλοξενείς μέσα σου
να πιστεύεις στον θεό και να χαρίζεσαι στούς ανθρώπους
 ΛΛΛ
κάθε άνθρωπος είναι [προ]δημιουργημένος
απο το ενοικούν και συνθέτον αυτόν αγγελικόν πνεύμα
αυτό το πνεύμα που είναι και ο "φύλακας άγγελος του"
είναι πρώτα και πανω απ'όλα ο πατέρας-μητέρα του και εν συνεχεία
ο μόνιμος-εξ ανάγκης συνοδός και βοηθός-συνεργάτης της ζωής του
ΠΠΠ
ο άνθρωπος είναι ο φορέας του πνεύματος-και του καλού και του κακού
[αμιγώς-δισύνθετον πνεύμα και ψυχή-νόηση-ύλη]
το πνεύμα του καλού-μέσα του είναι το φερόμενον έργο-πνεύμα
[και αντίθεση του πνεύματος-έργου του καλού αυτού είναι το πνεύμα του κακού]
το φέρον το πνεύμα-έργο=το ανθρώπινον όν
το φερόμενον πνεύμα-έργο=το πνεύμα του θεού
το δοχείο-η υδρία με το ύδωρ[αλήθεια]=το θείον πνεύμα
ο υδροφόρος-υδροχόος=το ανθρώπινον όν
το θείον πνεύμα [μας-του] δεν είναι δυνατόν να επιτελέσει το έργον του ανθρώπου
χωρίς την ανθρώπινη συμβολή-συνεργασία και ο άνθρωπος μόνος του δεν μπορεί να επιτελέσει το έργο της αποστολής του-χωρίς την βοήθεια του θείου πνεύματος
ΝΝΝ
ο φορέας ανθρώπινον όν-πνεύμα  +  το φερόμενο θείο πνεύμα
είναι πεπρωμένο να επιτελέσουν μαζί το κοινό-ξυνό έργο επι της γης-στον κόσμο.
[διὸ δεῖ ἕπεσθαι τῷ (ξυνῷ, τουτέστι) τῷ κοινῷ· ξυνὸς γὰρ ὁ κοινός· τοῦ λόγου δ᾽ ἐόντος ξυνοῦ ζώουσιν οἱ πολλοὶ ὡς ἱδίαν ἔχοντες φρόνησιν.][Γι' αυτό πρέπει ν' ακολουθήσουμε τον κοινό λόγο, γιατί το κοινό είναι συμπαντικό. Ενώ όμως ο λόγος είναι κοινός, οι πολλοί ζουν σαν να έχουν μια ιδιαίτερη φρόνηση. ][ηράκλειτος]
το μέσα μας πνεύμα είναι ο μεγάλος άγνωστος-και εξακολουθητικώς αγνοημένος-περιφρονημένος καθώς το [δισύνθετο καλού-κακού] ανθρώπινο εγώ αστατεί-εγωστρεφεί-αλληθωρεί [επειδή ψευδώς εκ του μέσα του πνεύματος του κακού έχει παρα-πλανηθεί]ακριβώς γιατί επέτρεψε στον εαυτό του να μεθύσει από τα ψευδη οράματα του κόσμου και της ύλης-του υλικού ευδαιμονισμού και τεχνικού πολιτισμού που βλέπει-εντρυφεί-βιώνει-μετέχει-κατασκευάζει και χρησιμοποιεί
ώδε λοιπόν "ο νούς ο έχων σοφία"
ο υλικός ευ-δαιμονισμός είναι-καταλήγει εκ-δαιμονισμός του ανθρώπου
και ο τεχνικός πολιτισμός είναι-καταλήγει εκ-μηχανισμός της κοινωνίας
συνεπώς υλικός ευδαιμονισμός και τεχνικός πολιτισμός είναι προϊόντα επήρρειας
του ίδιου του πνεύματος του κακού-εξυπηρετούν το σκοπό του
γιατί;
επειδή τόσο ο υλιστικός-απολαυτικός ευ-δαιμονισμός όσο και ο εντυπωσιακός-διευκολυντικός τεχνικός πολιτισμός δημιουργούνται και υπάρχουν έξω-στην εξωτερικότητα του ανθρώπου αντίθετα το θείον πνεύμα είναι έσω-εντός-ένδον-μέσα μας και φυσικά-ηθικά-πνευματικά μας εμπνέει-καθοδηγεί-βοηθεί όταν εμείς προστρέχουμε ενδοστροφικά-σιωπηλά-αυτογνωσιακά-παρακλητικά-με πίστι-ανάταση-προσευχή για να ακούσωμε-δούμε-λάβουμε τις απαντήσεις-λύσεις-βοήθεια-οδήγηση που χρειαζόμαστε την καθε στιγμή της δύσκολης ζωής-διαβίωσης μας στον κόσμο
ποιο το όφελος της πνευματικής ενδοσκόπησης;
είναι η ηθική και πνευματική αυτοτελείωση του εγώ και συν-ένωση του
[δια αυτοταπείνωσης-αυτοθυσίας]
με το θείον πνεύμα και η ανάληψη των ηνίων του όντος απο το ανώτερο πνεύμα
το οποίο πλέον χρησιμοποιεί το αυτοτελειούμενον ανθρώπινον εγώ-πνεύμα προς εκπλήρωση του πεπρωμένου και της αποστολής του["ινα παντες εν ωσιν καθως συ πατερ εν εμοι καγω εν σοι ινα και αυτοι εν ημιν εν ωσιν ινα ο κοσμος  πιστευση οτι συ με απεστειλας".ιωά 17-21]
ΗΗΗ
τίμα τον ξένο που φιλοξενείς μέσα σου
Ξ-Ε-Ν-Ο-Σ
το Ξ του ενός
ο ένας είναι ο θεός-η μονάδα=ο δημιουργός
το Ξ είναι το Ξυνόν Ξύλον της αλήθειας και της ζωής
(αλλά και το Ξυνόν Ξύλον της γνώσεως καλού και πονηρού (αφού το ανθρώπινον ον-εγώ-πνεύμα είναι ένα πνευματικό αμιγώς ενδογενώς δισύνθετο πνεύμα)=το οποίο χρήζει απλοποιήσης-αυτό είναι το έργο του και ο τρόπος είναι η μετουσίωση του κακού δια μέσου πράξεων θετικών του καλού και μετανοητικών του κακού)
Κ+Σ=Ξ
το Καλόν και το Σοφόν=συγκροτούν το Ξύλον της αλήθειας-ζωής
(το Κακόν και Καλόν=συγκροτούν το δένδρο της γνώσεως-τους)
Ξ-ΕΝ-ΟΝ
το Ξ είναι το έν ον-πνεύμα του θεού-ο Ξένος που φιλοξενούμε μέσα μας και είναι ο εν ημίν θεός-ο φύλακας άγγελος του ανθρώπινου όντος .
(το Ξ είναι το έν όν=εγώ καί εσύ-το κάθε ανθρώπινον ον)
[εν ον Ξ καί κάθε φορά νέ-ον-Ξ]
τίμα τον Ξένο που φιλοξενείς μέσα σου
γνωρίζοντας και κυριαρχόντας=υπερβαίνοντας το δένδρο της γνώσης (υπομονή-σιωπή-ταπεινοφροσύνη-μετάνοια) καί βιώνοντας-εκφράζοντας και τηρώντας το δένδρο της ζωής (πίστις-αγάπη-σοφία-άφεση)

Δεν υπάρχουν σχόλια: