Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2010

Βασικές Αρχές του ανθρώπου,του καλού και του κακού

ο ηλιακός κολοσσός της ρόδου
[τώρα είναι η ώρα να δώσει τούτη η χώρα τα χρεωστούμενα δώρα]
ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
(χαρακτηριστικά του ανθρώπου,του καλού και του κακού)
ψψψ
1:το καλόν δεν βάλλεται-πλήττεται από το κακόν,τις συνέπειες όμως υφίσταται εκούσια ή ακούσια ο (αυτό-θυσιαζόμενος) άνθρωπος-εγώ
2:το καλόν δεν χρησιμοποιεί ποτέ τα μέσα του κακού όπως βία-εκβιασμό,απειλή, φόβο, δέλεαρ,απάτη,ψεύδος,  κ.λ.π
3:το καλόν δεν παρεμβαίνει-παρεμβάλλεται ποτέ στην ελευθερία ούτε του κακού ούτε του ανθρώπου.επεμβαίνει μόνον εφόσον υπάρχει ελεύθερη πρόσκληση-παράκληση εκ μέρους του ανθρώπου ή ανάγκη καλού και ως εκ της θείας προνοίας προς τον άνθρωπο και την δημιουργία.την ανταπόδοση όμως του καλού ή κακού την προκαλεί ο ανθρωπος με τις πράξεις του και όχι ο θεός ή το κακόν.ο θεός δημιουργεί-προστατεύει,το κακόν καταστρέφει-καταδιώκει και ο άνθρωπος επιλέγει ή την αυτοφρούρησι του από το κακό με έργα καλού και μετανοίας κακού ή την αυτοέκθεσι του στο κακό με έργα κακού και αμετανοησίας κακού.
4:το κακόν αν και μη ον εντούτοις είναι-παράγει: βίαν,αδικίαν, πλάνην, αναλήθειαν και συνεπώς: ανελευθερίαν, αμετρίαν, ανωφελίαν. ο άνθρωπος είναι δισύνθετος εκ πνεύματος καλού και κακού και το έργο της ζωής του είναι να μετουσιώσει το ατομικό σπερματικό του κακό σε καλό δια πράξεων καλού και πράξεων μετανοίας κακού,  απλοποιώντας έτσι την δισυνθετότητα του δηλαδή καθιστάμενος απλός-απλοποιημένος και μονοσήμαντος καλού.[υλικά-ψυχικά-νοητικά-πνευματικά] [η υλική του συμπεριφορά να σφραγίζεται με το μέτρον-προσοχή, η νοητική του συμπεριφορά με την σοφία-αλληλεγγύη, η ψυχική του συμπεριφορά με το ενδιαφέρον και την αγάπη, η πνευματική του συμπεριφορά με την αλήθεια και την απλότητα]
5:ο κάθε άνθρωπος στο έργο της μετουσιώσεως του κακού του, αρχίζει μόνος, πορεύεται μόνος και μόνος νικά το κακό-το μη όν και καταλήγει στον θεό- πνεύμα ζωής ως ένα ενιαίο σύνολο ζωής-πνεύματος/πνευματωμένης ζωής.
6:ο άνθρωπος του κακού δεν μπορεί να διακρίνει το καλόν και διαχωρίσει το κακόν από το καλόν, διότι είναι τυφλός καθώς τελεί υπό σύγχυση-σκοτασμό [πλάνη-παραπλάνηση-αναλήθεια]
7:ο ανθρωπος του καλού είναι διακριτικός-έχει-εκφράζει διάκρισιν του καλού από το κακόν διότι τελεί υπό το κράτος του φωτός-φωτισμού του θεού-που είναι η εν αληθεία-αγάπη- σοφία και έτσι ζεί και εκφράζει το φως-την απλότητα της σοφίας του φωτός. [ειρήνη-ελευθερία-δικαιοσύνη]
8:ο άνθρωπος του καλού είναι μνήμων του καλού και των ευεργεσιών του θεού, αποφεύγει τα χονδροειδή λάθη,μετανοεί αμέσως για τα σφάλματα του,είναι εύκολα συγχωρητικός και παροχικός-αλτρουϊστικός προς τους συνάνθρωπους του. [έχει παντοτε επίγνωση ότι είναι πρώτα και πανω απόλα ΑΝΘΡΩΠΟΣ-αδελφός-όμοιος με όλους].
9:ο άνθρωπος του κακού είναι σε όλα μεσα του διχασμένος και έτσι εκφράζεται με πονηρία διπλωματία διπροσωπία καί διαιρετικότητα, έτσι ενώ μνησικακεί (θυμάται το κακό που του κάνανε) εντούτοις από πλευράς αληθείας ευρίσκεται σε λήθη (δεν θυμάται το καλό-ποιά και τι είναι και τι λέει η αλήθεια), ενώ ευεργετείται εξακολουθητικά είναι αγνώμων των ευεργεσιών που έλαβε, ενώ σφάλλει επιμένει στα ασυγχώρητα λάθη, ενώ αδικεί παραμένει αμετανόητος και ασυγχώρητος και ακοινώνητος.
10:ο μόνος διδάσκαλος του ανθρώπου εν τέλει είναι ο εαυτός του, το πνεύμα του-πνεύμα του θεού εντός του.η βιωματική κατανόησι μιάς γνώσεως ή αλήθειας προκύπτει μόνον εφόσον προηγηθεί υπαγωγή του νοός στο εν ημίν πνεύμα του θεού. η οδός της θυσίας είναι η μόνη οδός και η μόνη οφειλή του ανθρώπου, θυσία του κακού εαυτού με θυσία-αυτοθυσία του καλού εαυτού δηλαδή θυσία του κακού αυτοθυσία του καλού αυτοταπείνωση του εγώ-εαυτού.
ΣΗΜ:σαφώς και οι 3 διαθήκες-αποκαλύψεις [1.νόμος-2.αγάπη-3.εν αγάπη σοφία του θεού-κυρίως αυτές,] αποτελούν τον εξωτερικό και εσωτερικό οδηγό-διδάσκαλο του καθε ανθρώπου παγκοσμίως, η βίωση όμως και έκφραση τους αποτελεί [πρώτα] προσωπική υπόθεση-επιλογή του καθενός ατομικά] [και εν συνεχεία και συνολική συλλογική συνέκφραση οικουμενικά]. συνεπώς πάντοτε το μέσα-εντός μας θα καθορίζει το έξω-εκτός μας το οποίο πάντοτε θα παραμένει μια γνωση εφόσον δεν βιώνεται εσωτερικά ως η όντως αλήθεια και η οποία εσωτερική βίωση της γνώσεως της αλήθειας θα μας οδηγεί πάντοτε και στην εξωτερική έκφραση-πραγμάτωση της αλήθειας στον κόσμο σαν μια μαρτυρία αλήθειας-αγάπης-σοφίας θεού-ανθρώπου].
η θυσία είναι-εκφράζεται 5-πενταδικά=η πενταπλή αλήθεια
1-πνευματικά :πίστις-πραγματοποιώντας την αλήθεια [ανάταση] προς τον θεό
2-Ψυχικά:συγχώρεση- πραγματοποιώντας την αγάπη προς τον συνάνθρωπο [και εγκράτεια εαυτού]
3-Νοητικά:μετάνοια- πραγματοποιώντας την σοφία [μετάγνωση της αλήθειας] προς τον εαυτό
4-Υλικά:υπομονή-πραγματοποιώντας το μέτρο [παρατηρητικότητα] προς τον κόσμο
5-εγώ:ταπείνωση-πραγματοποιώντας απρόσωπα/οικουμενικά: την αλήθεια-απρόσωπη οικουμενοποίηση [ισχύς-κατίσχυση επι του κακού] παντού-προς πάντας και προς την δημιουργία [παροχή των πάντων προς πάντας] .
ψψψ

Δεν υπάρχουν σχόλια: