Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2010

το Ανθρώπινον ον

 
ο παγκόσμιος ζωδιακός κύκλος του ουρανού μας
[τώρα είναι η ώρα να δώσει τούτη η χώρα τα χρεωστούμενα δώρα]
το Ανθρώπινον ον
Α:
1ο-κάθε ανθρώπινον όν ως άτομον συνοψίζεται εις την προσωπικότητα του.
2ο-κάθε ανθρώπινον όν ως σύνολον συνοψίζεται εις τα γενόμενα έργα του.
[τα θετικά έργα διαμορφώνουν-εκδηλώνουν και διαδηλώνουν μία ολοκληρωμένη ενσυνείδητη θετική προσωπικότητα-η οποία είναι οικουμενοποιημένη-απροσωπόληπτη ενώ αντίθετα τα αρνητικά έργα διαμορφώνουν μια ατομικοποιημένη συνολικώς ασυνείδητη και αρνητική προσωπικοτητα-η οποία είναι συμφεροντολογική-υπολογιστική.]
Β:
Το πρώτο-το άτομο εκφράζει την ιδέα-κατάστασι της ΕΝΔΟΓΕΝΟΥΣ ΑΜΙΓΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ δισυνθετότητος καλού και κακού, ως αποτέλεσμα της δημιουργικής πνευματικής δράσεως του δημιουργού θεού και είναι το "κατ’εικόναν θεού"-δημιουργός είναι μόνον ο θεός [ και η δυνατότητα αρνήσεως της εικόνας αυτής-εφόσον το ανθρώπινο πνεύμα είναι ενδογενώς αμιγώς (δεν είναι μεμείγμένα) δισύνθετο ον (δύο πνευμάτων) καλού και κακού ]
Το δεύτερο-το σύνολο εκφράζει την ιδέα-κατάσταση της απλοποιήσεως της δισυνθετότητος του καλού και του κακού ή μη, ως αποτέλεσμα της δημιουργικής θετικής ηθικοπνευματικής δράσεως του δημιουργού ανθρώπου ή μη και είναι το « καθ’ομοίωσιν του καλού ή του κακού.
Γ:
1ο «κατ’εικόνα»-ανομοιότης-δισυνθετότης-προσωπικότης= δυαδικότης καλού και κακού [σπερματική δυαδική-ενδογενώς αμιγώς πνευματικώς δισύνθετη προσωπικότητα]
2ο «καθ’ομοίωσιν»-ομοιότης-απλότης-απρόσωπον=διπολικότης αγάπης-σοφίας ή ενάντια δυαδικότης αντιαγάπης(αδικία)- αντισοφίας(πλάνη)[εκδηλωμένη-διαδηλωμένη θετική ή αρνητική προσωπικότητα του ανθρώπου]
Δ:
Το καλόν είναι εν θετικόν δυαδικόν-διπολικόν πνεύμα-λόγος αγάπης και σοφίας=η αλήθεια=ο ών
Το κακόν είναι πολυσχιδές δυαδικόν πνεύμα αντίλογον-αντίθετον (διαιρετικόν αρνήσεως και εναντιώσεως)=η αναλήθεια=ο μη ών
Το ανθρώπινον εγώ-όν είναι ατομικόν δυαδικόν-δισύνθετον πνεύμα-εγώ-ον καλού και κακού=(ούτε καλόν και ούτε κακόν, με δυνατότητα επιλογής-ενέργειας του ενός ή του άλλου πνεύματος και την παραγωγή θετικών ή αρνητικών αποτελεσμάτων )=είναι όν-εγω χωρίς συνείδηση-αντίληψη του καλού και του κακού-είναι πνευματικά μηδέν-αυτή είναι η πραγματικότητα του ανθρώπινου όντος-κόσμου, εντός της οποίας ενυπάρχει τόσον η διπολικότητα-δράση του θείου πνεύματος όσον και η διαιρετότητα-αντίδραση του βέβηλου πνεύματος του κακού]=είναι το κοσμικόν ωόν-σπέρμα δισύνθετης προσωρινής-φθαρτής ζωής-με δυνατότητα αυτοδημιουργίας αθάνατης αιώνιας πνευματικής ζωής-όπως ο δημιουργός του ο θεός.

[σημ1:υπάρχει και το ουράνιο ενσυνείδητο-υπερσυνείδητο πνευματικό ωόν-ο ίων. "και επλασεν ο θεός τον ανθρωπον χουν απο της γης και ενεφύσησεν εις το πρόσωπον αυτου πνοην ζωης και εγενετο ο ανθρωπος εις ψυχήν ζωσαν" [γένεση κεφ 2:7] [ενώ το "γενηθήτω φως"αναφέρεται στην δημιουργία του πνευματικού ωού-ζεύγους των γεννητόρων της τριπλής δημιουργίας]
σημ2:ο δημιουργός είναι ο θεός-η πνευματική σύλληψη [ΙΔΕΑ-πνεύμα καλού] αλλά η πεμπτ-ουσία-το 4δικό εγώ(π-ψ-ν-σ) είναι η αμιγώς δισύνθετη
καλού (πνοή) και κακού (πηλός-υλοποίηση της εκπεσούσης ουσίας-χάους με την δύναμη της θείας δραστηριότητος μετά την πνευματική συναλληλία καλού-κακού και την ενδογενώς αμιγώς πνευματική μέθεξη-το αποτέλεσμα της συναλληλίας αυτής ),έτσι η εικόνα-ιδέα είναι όντως του θεού αλλά η σύνθεσι-συγκρότηση μορφή του ανθρώπινου όντος [εγώ=εικόνα-μορφή-προϊόν της πνευματικής συναλληλίας καλού-κακού] είναι δυαδική-αμιγώς δισύνθετη καλού και κακού (ον-ψυχή ζώσα).
η δια βίου έμπρακτη ομοίωσι είναι επίσης δύο δυνατοτήτων δηλαδή ομοίωσι καλού =ενάρετος άνθρωπος ή ομοίωσι κακού=φάυλος-άσωτος άνθρωπος.
ο πρωτος-ο ενάρετος είναι-γίνεται υιός φωτός-εωσφόρος και ο δεύτερος-ο φαύλος είναι-γίνεται υιός σκότους-σκοτοφόρος.
ψψψψψ

Δεν υπάρχουν σχόλια: