Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

η ελεημοσύνη των ανθρώπων

 η αποκάλυψη του θεού στην ανθρωπότητα της γης
("η ελλάς βρίσκεται στο μέσον όλης της γης,η αττική στο μεσον της ελλάδος,η δε αθήνα στο μέσον της αττικής και στο μεσον πάλιν των αθηνών η ακρόπολις"(αριστείδης ο δίκαιος)-τώρα είναι η ώρα να δώσει τούτη η χώρα τα χρεωστούμενα δώρα)
Ναι στην ελεημοσύνη, όχι στις αιτίες της
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ
Από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 31.12.2010 (Παρασκευή)
Μέρες που είναι, υπάρχει μια τάση παρά τη φτώχεια μας να νιώθουμε όλοι πιότερο αλληλέγγυοι στους πιο φτωχούς από μας και να τους συμπαραστεκόμαστε με διαφόρων ειδών δοσίματα και ελεημοσύνες.
Θα ήθελα να θυμίσω και πάλι ότι, τουλάχιστον από τις χριστιανικές της καταβολές, αυτή η μέθοδος αποτελεί εκφυλισμό των πρώτων χριστιανικών κοινοτήτων στις οποίες τα πάντα ήταν κοινά, στη συνέχεια παρέμειναν κοινά μόνο τα γεύματα που και αυτά με την πάροδο του χρόνου γίνονταν όλο και πιο αραιά, και τέλος όλα αυτά αντικαταστάθηκαν από την ελεημοσύνη προς τους φτωχούς.
Αυτή δεν αποτελούσε τίποτε άλλο παρά μια έμπρακτη υποχώρηση -εκφυλισμό- από τη αρχική χριστιανική θέση για μη ύπαρξη φτωχών και πλουσίων, στη συνύπαρξή τους και στην απατηλή, στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, μετατροπή του «μακάριοι οι φτωχοί» σε «μακάριοι οι φτωχοί τω πνεύματι».
Από μια άλλη σκοπιά, εκείνη των εργατικών ενώσεων του 19ου αιώνα, η οικονομική αλληλοβοήθεια και τα κοινά ταμεία των εργατών, ιδιαίτερα προς εκείνους που απεργούσαν, αποτελούσε συνήθη τακτική και θεμελιακό συστατικό μιας πρώιμης σοσιαλιστικής πρακτικής, που πολλές φορές οδηγούσε εργατικές ενώσεις ακόμη και να καθυστερούν την εκδήλωση μιας απεργίας, έτσι ώστε αυτή να μη συμπίπτει με άλλες, για να μπορεί να στηριχτεί οικονομικά από το ταμείο αλληλοβοήθειας. Ταυτόχρονα, αυτή η βοήθεια εθεωρείτο συστατικό στοιχείο μιας μελλούμενης κοινωνίας, η οποία όμως δεν αντιμετωπιζόταν ακόμη ως σοσιαλιστική, αλλά απλώς ως δικαιότερη καπιταλιστική.
Και βεβαίως ανέκαθεν υπήρχε η συμβολή των πλουσίων στην ανακούφιση των φτωχών, που οι ίδιοι και το σύστημα τους δημιουργούσαν, με κορύφωση στον τόπο μας το βιβλιάριον απόρων κορασίδων της αλήστου μνήμης Φρειδερίκης, που ανακούφιζε τόσο τον Πειναλέοντα όσο και την Ανεργίτσα του αλησμόνητου Μένη Μποστατζόγλου.
Το ζήτημα είναι να εξετάσουμε αν αυτές οι μορφές ελεημοσύνης, αλλά και άλλου είδους συμβολές στη μερική ανακούφιση των απανταχού ανά τη Γη φτωχών, μορφές που κινούνται από τον πρόσφατο αγώνα Ολυμπιακού - φίλων Ζιντάν, Ρονάλντο, μέχρι την «υιοθέτηση» μικρών παιδιών, και από τη βοήθεια σε λιμοκτονούντες, μέχρι την οικοδόμηση παιδικών νοσοκομείων, λύνουν προβλήματα ή παρατείνουν την ύπαρξή τους.
Η αλήθεια είναι ότι συμβάλλουν και προς τις δύο κατευθύνσεις.
Από τη μια πράγματι συμβάλλουν στην ανακούφιση τραγικών καταστάσεων, στην άμβλυνση του πόνου, στο σώσιμο ακόμη και ζωών, συμβάλλουν στην βελτίωση συνθηκών διαβίωσης, ανεπίτρεπτων για το επίπεδο ανάπτυξης των υλικών παραγωγικών δυνάμεων της εποχής μας.
Από την άλλη όμως λειτουργούν ως άλλοθι συνειδήσεων, ως ασπιρίνες στον καρκίνο, και τελικά ως επιβεβαίωση της φυσικότητας της συνύπαρξης του αμύθητου πλούτου με την εξίσου αμύθητη φτώχεια, της απέραντης ευτυχίας με την απέραντη δυστυχία, της συνύπαρξης της άνω πλευράς του Μανχάταν με την κάτω πλευρά του, δηλαδή με τους άστεγους που «ζούνε» στις στοές της Νέας Υόρκης σε απόσταση αναπνοής ο ένας από τον άλλο, οι μεν παρέα με τα τρωκτικά και οι δε με τη χλιδή τους.
Με άλλα λόγια, συμβάλλουν στη διαιώνιση μιας τάξης πραγμάτων που είναι υπεύθυνη για τη δημιουργία τους, πόσο μάλλον όταν, εκτός των άλλων, οι πράξεις ελεημοσύνης χρησιμοποιούνται για να καταστήσουν συμπαθή ως άτομα εκπροσώπους του κεφαλαίου, διαχωρίζοντάς τα από αυτή τη συστατική για την οντότητά τους ιδιότητα του κεφαλαιοκράτη, και ξεχνώντας ότι τα ίδια αυτά τα άτομα με αυτήν τους την ιδιότητα, είναι εκείνα που δημιουργούν τα προβλήματα, τα οποία, στη συνέχεια, προσπαθούν να αντιμετωπίσουν μερικώς.
Εξ ου και το συμπέρασμα είναι: ναι στην ελεημοσύνη, ταυτόχρονα όμως ναι στην αποκάλυψη του κάθε άλλο παρά φυσικού χαρακτήρα της, ναι στην αποκάλυψη των πραγματικών ενόχων που δημιουργούν τις συνθήκες που οδηγούν σε αυτήν, και κυρίως ναι στην αποκάλυψη σε όσους είναι αποδέκτες της, της πραγματικής διεξόδου από τη δυστυχία τους που δεν είναι άλλη από την απαλλαγή τους από το βάρβαρο σύστημα που τους οδηγεί στο να την έχουν ανάγκη. Γιατί το ζητούμενο δεν είναι το δένδρο αλλά το δάσος, δεν είναι το μέρος αλλά το όλο, δεν είναι τελικά η μεταρρύθμιση που αμβλύνει τον πόνο αν δεν τον καθιστά γλυκό, αλλά η επανάσταση που καταργεί την αρρώστια που τον δημιουργεί.
---------------------------------------------------------------
είναι μεγάλη χαρά αλλά και παρήγορο να βλέπει κανείς την ελπίδα να αναζωπυρώνεται με την κατάθεση-προβολή τέτοιων άρθρων σε εφημερίδες , σε αυτούς τους ζοφερούς καιρούς που ζούμε. 
το άρθρο αυτό είναι σύντομο αλλά πολυπεριεκτικό σε νοήματα και ιδέες και είναι φυσικό αφού πολύ σύντομα-λιτά-επικεντρωμένα κανει μια καταγραφή της ιστορικής αλήθειας που αφορά τον άνθρωπο-χριστιανό αλλά και την ανθρωπότητα παγκόσμια-οικουμενικά .
ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ:
εχει αναδειχθεί στην περίοπτη θέση της εξαπάτησης του θεού και των δημιουργημένων απο Αυτόν ανθρώπων της γης! 
τι αλήθεια σημαίνει ελεημοσύνη;
εκείνος είπε:
"αγαπάτε αλλήλους"
"πωλήσατε τα υπάρχοντα σας και δώστε τα στους φτωχούς ελεημοσύνη"
και τόσα άλλα που λέγουν-ομιλούν για την ευθεία γραμμή της αγάπης-αλληλεγγύης και της ισότητας-δικαιοσύνης των πολιτών-ανθρώπων αδελφών της κοινωνίας και της ουράνιας βασιλείας του της ουράνιας εδέμ που θέλει να έρθει και στην γη των ανθρώπων με την θέληση τους όμως και όχι δια επιβολής-βίαια.
η ελεημοσύνη στην καλύτερη περίπτωση είναι-αναγκαστικά μια "καλή πράξη"σε ένα περιβάλλον αντίξοο του κόσμου όπου ο ελεών είναι ποιο δυνατός και αποφασίζει να βοηθήσει έναν ή πολλούς αδύνατους . δηλαδή ο ελεήμων παίρνει απο τα πολλά περισσότερα που έχει και δίδει-προσφέρει συνήθως ένα πολύ μικρό μέρος σε αυτόν ή αυτούς που δεν έχουν καθόλου ή ελάχιστα. (σήμερα-στις ημέρες μας και αυτό έχει καταργηθεί καθώς οι μόνοι ελεήμονες που απέμειναν είναι οι αυτοδιαφημιζόμενοι ελεήμονες και αυτοπροβαλλόμενοι και έχοντες συμφέρον και κέρδος απο την άσκηση της ελεημοσύνης-τους και άλλα "ελεήμονα καλά" που είναι αποτρόπαια και κατευθείαν εκπορευόμενα εκ του κακού και των υποχείριων του κατόνομα ανθρώπων)
η ελεημοσύνη στην καλύτερη της έκφραση είναι η ελεύθερη και θεληματική πίστις πεποίθηση κάποιων ανθρώπων περισσότερο ενσυνείδητων δηλαδη βιωματικων στην αλήθεια-διδασκαλία της αγάπης του θεού που αφορά τον άνθρωπο-συνάνθρωπο της κοινωνίας-οικουμένης και οι οποίοι ελεήμονες συνάνθρωποι συναισθανόμενοι ότι έχουν περισσότερα αγαθά ή δυνάμεις ψυχικές-νοητικές πνευματικές, σπεύδουν να βοηθήσουν (και όχι να ελεήσουν) τον αδύνατο τον άρρωστο τον φυλακισμένο τον δυστυχή τον πονεμένο-εσταυρωμένο κλπ. με άλλα λόγια οι άνθρωποι αυτοί το έργο της ελεημοσύνης το θεωρούν ως ένα καθήκον μια ευθύνη-οφειλή προς τον αδύνατο συνάνθρωπο όντας οι ίδιοι περισσότερο ευνοημένοι και περισσότερο ισχυροί (υλικά-ψυχικά κλπ)
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΟΣΟΝ Η ΑΔΕΛΦΩΣΥΝΗ ΟΣΟΝ ΚΑΙ Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ είναι καταστάσεις-ιδέες-αρετές που αφορούν τον δισύνθετο καλού-κακού ΚΟΣΜΟ-ΑΝΘΡΩΠΟ και ως εξαυτής της δισυνθετότητας (και όχι της απλότητας που αφορά τον πνευματικό κόσμο του θεού, που είναι αμιγής κακού) θα υπάρχει η ανάγκη (ως νόμος) ως υποχρεωτική κατάσταση και ως χρέος-οφειλή του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπο και της κοινωνίας προς την ανθρωπότητα, της προώθησης της αδελφωσύνης και ελεημοσύνης προς τους πάσχοντες και τους έχοντας ανάγκη-προστασία κλπ
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΑΡΚΕΣΘΗΚΕ ΣΤΟ "ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ" ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΚΑΙ ΤΟ ¨ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΥΜΩΝ"
ΑΓΑΠΑΤΕ=ΑΓΑΠΗ-να αγαπάτε (εντολή)
ΑΛΛΗΛΟΥΣ=ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-να είστε αλληλέγγυοι
(ο ένας προς τον άλλο)
και
ΑΓΑΠΑΤΕ=ΑΓΑΠΑΤΕ-να αγαπάτε
ΤΟΥΣ =ΑΥΤΟΥΣ-τους συνανθρώπους
ΕΧΘΡΟΥΣ=οι οποίοι με τις πράξεις τους κατέστησαν ΕΧΘΡΟΙ-εχθρικοί
ΥΜΩΝ=προς ΕΣΑΣ οι οποίοι στέκετε στην θέση-στάση του αγαπώντος-αλληλέγγυου
δηλαδή Η ΕΝΤΟΛΗ λέγει όχι μόνο τους φίλους να αγαπάμε-βοηθάμε αλλά και να εκφράζουμε την αγάπη μας προς όλους τους συνανθρώπους (αγαπάτε αλλήλους) στους οποίους οφείλουμε να είμαστε αλληλέγγυοι-αμοιβαίοι, και όχι μόνον αυτό αλλά και οφείλουμε-έχουμε ευθύνη και χρέος και προς αυτούς-κυρίως αυτούς οι οποίοι παραπλανηθέντες εκ του κακού και της αναλήθειας-πλάνης του (δισυνθετότης=έχουμε μέσα μας αυτούσια ενδογενώς αμιγώς τα δύο πνεύματα του καλού-κακού γιαυτό και είμαστε δι-σύνθετοι δηλαδή μπορούμε-είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε τις εμπνεύσεις-οδηγήσεις του ενός ή του αλλου πνεύματος : ΕΓΩ=ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΟΝ το οποίο είναι συγκροτημένο-συναποτελούμενο απο δύο αντίθετες συμπαρευρισκόμενες αμιγείς αντίθετες πνευματικές δυνάμεις και σε σχέσει προς αυτές ο καθε ΕΓΩ αποτελώ τρίτη δυναμη-αυτοδημιουργούμενη ή αυτοκαταστρεφόμενη!) ενεργούν εξακολουθητικά το κακό τους-εναντίον ημών και εναντίων όλων των άλλων τους οποίους θεωρούν εχθρούς ή είναι και αυτοί όντως εχθρικοί κλπ.(γιαυτό η "μεγαλείτερη" ελεημοσύνη είναι κυρίως το συγχωρείν και αφίνειν όλους όσους είναι εχθρικά διακείμενοι και αντιτιθέμενοι προς την αλήθεια-αγάπη-σοφία του θεού και τους συνεργούντες εν αληθεία-αγάπη-σοφία)(πάτερ άφες αυτοίς-και άφες ημίν τα οφειλήματα ώς και ημείς αφίεμεν τους οφειλέταις ημών)
ΑΓΑΠΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ-ΕΥΕΡΓΕΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ "ΕΧΘΡΟΥ"-ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΗΣΙΑ ΟΦΕΙΛΗ-ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ,  ΔΙΟΤΙ ΜΟΝΟ ΕΥΕΡΓΕΤΟΥΜΕΝΟΣ Ο ΕΧΘΡΟΣ(συνάνθρωπος) ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΑΝΘΕΙ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕΙ ΟΠΟΤΕ ΠΛΕΟΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ (ΑΠΟ ΕΧΘΡΟΣ-ΕΧΘΡΙΚΟΣ) ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΦΙΛΟΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΩΝ-ΦΙΛΟΣ ΟΠΟΤΕ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑ-ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΣ-ΣΥΓΧΩΡΕΙ ΚΛΠ.
τέλος σε ένα κόσμο ιδανικό-εδεμικό-πνευματικό-ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΟΝΤΩΣ ΘΕΛΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ-ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΓΗ (η βασιλεία των ουρανών) ΕΙΝΑΙ :

 1
 (ΣΟΦΙΑ) ΑΛΗΘΕΙΑ (ΑΓΑΠΗ)
Ι
Ι
5
4-ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ----ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ-----ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-3
Ι
Ι
ΑΔΕΛΦΩΣΥΝΗ
2

ΑΛΗΘΕΙΑ=Ο ΘΕΟΣ-Η ΑΓΑΠΗ-ΣΟΦΙΑ(ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ )
ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ=Η ΣΥΝ-ΟΛΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΣ-ΤΟ ΟΛΟΝ ΕΓΩ)
ΑΔΕΛΦΩΣΥΝΗ=Η ΑΓΑΠΗ-ΨΥΧΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ=ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΣΥΝΑΝΤΙΛΗΨΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ(ΔΙΑΝΟΙΑ)
ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ=ΤΟ ΕΝΑ ΣΩΜΑ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΣ(ΥΛΗ-ΓΗ-ΚΟΣΜΟΣ)
αλήθεια-αγάπη-σοφία=ένας κοινός ήλιος φωτός-πυρός για όλους
αδελφότητα=ένας οίκος-μία εστία-ένα συσσίτιο-όλες οι ανάγκες,δικαιώματα,υποχρεώσεις,απολαβές, κλπ. όμοιες για όλους.
αδελφοσύνη=εμείς είμαστε η αλυσίδα των ανθρώπων αδελφων
αλληλεγγύη=ένας για όλους και όλοι για όλους-συμπάθεια-συμπαράσταση
ανθρωπότητα=οικουμενικά-απρόσωπα-απροσωπόληπτα όλοι οι άνθρωποι μετέχουν-συμμετέχουν στην οικουμενικότητα της αλήθειας-ανθρωπότητας
ΜΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ
δηλαδή ΕΞ-ΙΣΩΣΗ/ΙΣΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ,
ΠΟΙΑ ΘΑ ΗΤΑΝ Ή ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗΣ;
(υλικής-ηθικής (ψυχικής)-διανοητικής-πνευματικής)
Η γνώμη μου είναι : ο κάθε ένας-μία απο όλους εμάς τους "μη χρήζοντας ελεημοσύνης", να κοιτάξει σιωπηλά για μια στιγμή-εσωτερικά τον εαυτό του, και να λάβη μετά (μετα-λάβη) την απόφαση αν ο συνάνθρωπος είναι άξιος ελεημοσύνης ή είναι άξιος να είναι ισότιμος άνθρωπος-συνάνθρωπος-αδελφός και να πράξει πλέον τα δέοντα-οφειλόμενα-χρειαζόμενα .
(ορθόν και δέον-χρειαζόμενο=το αγαπητικό-ενωτικό-αρμονικό-εξισορροπιστικό-οδηγητικό ώστε ο συνάνθρωπος να μπορεί να βγη απο το αδιέξοδο-συγχωρητικό της κακίας του συνανθρώπου-μετανοητικό των λαθών του εαυτού-μετριόφρονητικό-υπομονητικό δηλαδή ότι γίνεται με αγάπη-σοφία-αλήθεια και όχι υποκριτικά-συμφεροντολογικά-αυτοπροβλητικά.
δες και 
ΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ
ΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ
ΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια: