Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ

("η ελλάς βρίσκεται στο μέσον όλης της γης,η αττική στο μεσον της ελλάδος,η δε αθήνα στο μέσον της αττικής και στο μεσον πάλιν των αθηνών η ακρόπολις"(αριστείδης ο δίκαιος)-τώρα είναι η ώρα να δώσει τούτη η χώρα τα χρεωστούμενα δώρα)
Το ανέκδοτο κείμενο της ομιλίας του Οδυσσέα Ελύτη στη Στοκχόλμη, τον Νοέμβριο του 1979, ακριβώς μετά την τελετή απονομής του βραβείου Νόμπελ της Σουηδικής Ακαδημίας για το έργο του, δημοσιεύθηκε το 2011 απο το Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων, με αφορμή την ολοκλήρωση του εορτασμού των 100 χρόνων απο τη γέννησή του μεγάλου αυτού Ποιητή και Έλληνα.
«Αγαπητοί φίλοι, περίμενα πρώτα να τελειώσουν οι επίσημες γιορτές που προβλέπει η"Έβδομάδα Νόμπελ" και ύστερα να 'ρθω σ' επαφή μαζί σας. Το έκανα γιατί ήθελα να νιώθω ξένιαστος και ξεκούραστος. Ξεκούραστος βέβαια δεν είμαι. Χρειάστηκε να βάλω τα δυνατά μου για να τα βγάλω πέρα με τις απαιτήσεις της δημοσιότητας, τις συνεντεύξεις και τις τηλεοράσεις. Αλλά ένιωθα κάθε στιγμή ότι δεν εκπροσωπούσα το ταπεινό μου άτομο αλλά ολόκληρη τη χώρα μου. Κι έπρεπε να την βγάλω ασπροπρόσωπη. Δεν ξέρω αν το κατάφερα. Δεν είμαι καμωμένος για τέτοια. Για τιμές και για δόξες.Τη ζωή μου την πέρασα κλεισμένος μέσα σε 50 τετραγωνικά (μέτρα),παλεύοντας με τη γλώσσα. Επειδή αυτό είναι στο βάθος ή ποίηση: μια πάλη συνεχής με τη γλώσσα.Τη γλώσσα την ελληνική που είναι η πιο παλιά και η πιο πλούσια γλώσσα του κόσμου.
Ό,τι και να πει ένας ποιητής, μικρό ή μεγάλο, σημαντικό ή ασήμαντο,δεν φέρνει αποτέλεσμα,θέλω να πω δεν γίνεται ποίηση αν δεν περάσει από την κρησάρα της γλώσσας, αν δεν φτάσει στην όσο γίνεται πιο τέλεια έκφραση. Ακόμα και οι πιο μεγάλες ιδέες, οι πιο ευγενικές, οι πιο
επαναστατικές, παραμένουν σκέτα άρθρα εάν δεν καταφέρει ο τεχνίτης να ταιριάσει σωστά τα λόγια του. Μόνον τότε μπορεί ένας στίχος να φτάσει στα χείλια των πολλών, να γίνει κτήμα τους. Μόνον τότε μπορεί να 'ρθει και ο συνθέτης να βάλει μουσική, να γίνουν οι στίχοι τραγούδι. Και για ένα τραγούδι ζούμε, στο βάθος, όλοι μας. Το τραγούδι που λέει τους καϋμούς και τους πόθους του καθενός μας. Τόσο είναι αλήθεια ότι το μεγαλείο και η ταπεινοσύνη πάνε μαζί, ταιριάζουν.
Ταπεινά εργάστηκα σ΄όλη μου τη ζωή. Και η μόνη ανταμοιβή που γνώρισα πριν από τη σημερινή, ήταν ν' ακούσω τους συμπατριώτες μου να με τραγουδούν. Να τραγουδούν το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ που μου χρειάστηκε τεσσάρων χρόνων μοναξιά και αδιάπτωτη προσπάθεια, για να το τελειώσω. Δεν το λέω για να περηφανευτώ. Δεν έρχομαι σήμερα για να σας κάνω τον σπουδαίο. Κανείς δεν είναι σπουδαίος από εμάς. Από εμάς, άλλος κάνει τη δουλειά του σωστά κι άλλος δεν την κάνει.
Αυτό είναι όλο. Όμως θέλω να μάθετε, όπως το έμαθα κι εγώ στα 68 μου χρόνια: μόνον αν κάνεις σωστά τη δουλειά σου, ο κόπος δεν θα πάει χαμένος. Ξέρω, μαντεύω, ότι πολλοί από εσάς περίμεναν άλλα πράγματα από εμένα. Τους ζητώ συγγνώμην που δεν θα τους ικανοποιήσω. Αν είχα το ταλέντο του ομιλητή, του δάσκαλου, του ηγέτη, θα είχα ίσως αφιερωθεί στην πολιτική. Τώρα δεν είμαι παρά ένας γραφιάς που πιστεύει σε ορισμένα πράγματα. Κι αυτά τα πράγματα θέλει να τα γνωρίσει και στους άλλους, να τα βγάλει από μέσα του, να τα κάνει έργο.
Εμένα μου έλαχε ν' αγαπήσω τον τόπο μου όπως τον αγαπάτε κι εσείς. Να τι είναι που μας ενώνει απόψε όλους εδώ πέρα. Η αγάπη μας για την Ελλάδα. Βέβαια, υπάρχουν πολλοί τρόποι ν' αγαπά ένας λαός τη χώρα του. Αλλά για τον ποιητή, πιστεύω, υπάρχει μόνον ένας :

ν' ανήκει σ'ολόκληρο το λαό του. Πάνω από τις διαιρέσεις και τις διχόνοιες, ο ποιητής να στέκει καιν'αγαπά όλον τον λαό του, ν'ανήκει, το ξαναλέω, σ' όλο τον λαό του. Δεν γίνεται αλλιώς. Η πατρίδα είναι μία. Ο καθένας στον τομέα του ας έρθει και ας κάνει κάτι, όπως αυτός το νομίζει καλύτερα. Όμως ο πνευματικός άνθρωπος βλέπει το σύνολο. Θέλω να πιστεύω πως ίσως κι ο ξενητεμένος, το ίδιο. Για εμάς η Ελλάδα είναι αυτές οι στεριές οι καμένες στον ήλιο κι αυτά τα γαλάζια πέλαγα με τους αφρούς των κυμάτων. Είναι οι μελαχρινές ή καστανόξανθες κοπέλλες, είναι τ' άσπρα σπιτάκια τ' ασβεστωμένα και τα ταβερνάκια και τα τραγούδια τις νύχτες με το φεγγάρι πλάι στην ακροθαλασσιά ή κάτω από κάποιο πλατάνι. Είναι οι πατεράδες μας κι οι παππούδες μας με το τουφέκι στο χέρι, αυτοί που λευτερώσανε την πατρίδα μας και πιο πίσω, πιο παλιά, όλοι μας οι πρόγονοι που κι αυτοί ένα μονάχα είχανε στο νου τους -όπως κι εμείς σήμερα: τον αγώνα για τη λευτεριά.
Είπε ένας Γάλλος ποιητής, ο Ρεμπώ, πως η πράξη για τον ποιητή είναι ο λόγος του. Κι είχε δίκηο. Αυτό έκανε ο Σολωμός, που για να γράψει το αθάνατο ποίημα του "'Ελεύθεροι Πολιορκημένοι", έσωσε και παράδωσε στη φυλετική μας μνήμη το Μεσολόγγι και τους αγώνες του. Αυτό έκαναν ο Παλαμάς, ο Σικελιανός, ο Σεφέρης. 
Στα φτωχά μου μέτρα το ίδιο πάσχισα να κάνω κι εγώ. Πάσχισα να κλείσω μέσα στην ψυχή μου, την ψυχή όλου του ελληνικού λαού. Να δω πόσο μοιάζανε όλοι οι αγώνες του, από την αρχαία εποχή ίσαμεσήμερα, για το δίκηo και για τη λευτεριά. Κι αυτό θα κάνω όσα χρόνια μου δώσει ο Θεός να ζήσω. Αυτή είναι η πράξη μου. Και το γεγονός ότι έφτασαν να την αναγνωρίσουν οι ξένοι, είναι μια νίκη. Όχι δική μου νίκη. Δική σας. Γι' αυτό σας ευχαριστώ. Κι αν μου το συγχωρείτε να σας δώσω μια γνώμη- ακούστε την: όσο καλά κι αν ζείτε σ' αυτή τη φιλόξενη, την ευγενική χώρα, όσο κι αν νιώθετε καλά και στεριώνετε, και κάνετε οικογένεια - μην ξεχνάτε την πατρίδα μας, και προ παντός, τη γλώσσα μας. Πρέπει να 'σαστε περήφανοι, να 'μαστε όλοι περήφανοι, εμείς και τα παιδιά μας για τη γ λ ώ σ σ α μ ας.
Είμαστε οι μόνοι σ' ολόκληρη την Ευρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμετον ουρανό"ουρανό" και τη θάλασσα "θάλασσα" όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια Δεν είναι λίγο αυτό. Η γλώσσα δεν είναι μόνον ένα μέσον επικοινωνίας. Κουβαλάει την ψυχή του λαού μας κι όλη του την ιστορία και όλη του την ευγένεια. Χαίρομαι κι αυτή τη στιγμή που σας μιλάω σ' αυτή τη γλώσσα και σας χαιρετώ, σας αποχαιρετώ μάλλον, αφού η στιγμή έφτασε να φύγω. Όμως ένα κομμάτι της ψυχής μου σας το αφήνω μαζί μ' ένα μεγάλο ευχαριστώ που με ακούσατε. Μακάρι να μπορούσε να σας μείνει, να το κρατήσετε, σαν ένα μικρό φυλαχτό από την πατρίδα».
ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ
ΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛ

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

προφητείας το ανάγνωσμα 2

("η ελλάς βρίσκεται στο μέσον όλης της γης,η αττική στο μεσον της ελλάδος,η δε αθήνα στο μέσον της αττικής και στο μεσον πάλιν των αθηνών η ακρόπολις"(αριστείδης ο δίκαιος)-τώρα είναι η ώρα να δώσει τούτη η χώρα τα χρεωστούμενα δώρα)
( δες καί  )
ΠΠΠΠΠΠΠΠΠ
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
τα έτη 2014-2018 της Γ' χιλιετίας του 21ου αιώνα
(πενταετία)
2014=14ο=Ξ
2015=15ο=Ο
2016=16ο=Π
2017=17ο=Ρ
2018=18ο=Σ
Ξ   Ο   Π   Ρ   Σ
έχουμε πεί-αποκωδικοποιήσει μέχρι τώρα 
τα χρόνια 2010-11-12-13 (τετραετία) =Κ-Λ-Μ-Ν
Κ-Λ-Μ-Ν
 τα σύμφωνα σχηματίζουν τον σκελετό-σπονδυλική στήλη της λέξης-λόγου :
ΚαΛουΜεΝος
ΚΑ
ΛΟΥ
ΜΕ
ΝΟΣ
 ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΣ=είναι αυτός που είναι καλούμενος-καλεσμένος-αυτός που καλείται διαρκώς να έρθει-σπεύσει προς βοήθεια μου-μας και είναι ο ΑΠΟ-καλούμενος ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΣ=ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ-ΠΑΡΗΓΟΡΟΣ 
 καί
2010-11-12-13
Κ-Λ-Μ-Ν
σχηματίζουν οσαύτως την λέξη-λόγο :
ΚαΛαΜοΝ
ΚΑ
ΛΑ
ΜΟ
Ν
την ΚΑΛΑΜΟΝ=την ράβδο την κατασκευασμένη απο την κάλαμον-το καλάμι [την καλαμένια ράβδο για ψάρεμα ή ποίμανση] (ΙΧΘΥΣ-ΑΡΝΙΟΝ)
δηλαδή ΤΑ ΕΤΗ :
Κ-Λ-Μ-Ν
=πρόκειται να έρθει ο ΚαΛούΜεΝος-ΚαΛεσΜέΝος ο οποίος θα κρατάει ράβδον από  ΚαΛαΜοΝ [με σκοπό και έργο να αλιεύσει μαθητές-ιχθείς και να ποιμάνει μαθητές πρόβατα λογικά ,αλλά και να παραδώσει ράβδον-κάλαμον σε όλους όσους αυτοκαταστούν αληθινοί μαθητές ακόλουθοι της αγάπης-σοφίας θεού.. [Καλούμενος=Σωφία-ο απο-καλούμενος-παράκλητος=ποιμήν-αλιεύς ως ο χριστός ]
(σημ: ο χριστός εκφράζει το πρόσωπο του θεού και ο παράκλητος το απρόσωπο του θεού, συνεπώς και ο καλούμενος-καλεσμένος είναι πνεύμα απρόσωπο-το πνεύμα της αληθείας και όχι κάποιο πρόσωπο συγκεκριμένο. εδώ ισχύει το "πνεύμα ο θεός"και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν)
"ΚΑΙ ἐδόθη μοι κάλαμος ὅμοιος ράβδῳ, λέγων· ἔγειρε καὶ μέτρησον τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ  καὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐν αὐτῷ·". (ΙΑ´-αποκάλυψη ιωάννη)

ράβδος καλαμένια=άνθρωπος θεληματικός μαθητής της αλήθειας=αγάπη
ράβδος σιδερένια=άνθρωπος ισχυρός διδάσκαλος της αλήθειας=σοφία
ράβδος χρυσή=ουράνιος άγγελος και ισάγγελος άνθρωπος=αλήθεια
τώρα τα έτη : 
2014-15-16-17-18 = Ξ   Ο   Π   Ρ   Σ
αποκωδικοποιούνται ως :
Ξ= ξύλον=δένδρον
Ο= όν
Π= πνεύμα
Ρ= ράβδος
Σ=ιδηρά
 το Ξύλον είναι τα Ξύλα-δένδρα γνώσεως (πνεύμα-διάνοια) και ζωής (όν-ζωή) που αντιστοιχούν στο πνεύμα-σοφία=ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΣ και στον λόγο-αγάπη=ΧΡΙΣΤΟΣ . συνεπώς τα έτη αυτά (2014-2018=Ξ-Ο-Π-Ρ-Σ) ο ερχόμενος-και ήδη ελθών ως αποκάλυψη αλήθειας κατα τα έτη 10-11-12-13 προς αλίευση-ποίμανση μαθητών-προβάτων-ιχθύων (όπως τότε την ιχθυακή εποχή της αγάπης ο λόγος-ιησούς χριστός), τώρα τα έτη 14-15-16-17-18 θα μας αποκαλύψει-γνωστοποιήσει οικουμενικά  δια της παρουσίας-αλήθειας-δυνάμεως του στον κόσμο-γη, την νέα τρίτη του θεού διαθήκη (η οποία πνευματικά αποκαλύπτεται εξακολουθητικά εδώ και δεκαετίες) .
ποιά είναι αυτή η τρίτη διαθήκη ;
ποιό είναι το περιεχόμενο της ;
γιατί τώρα ;
η τρίτη διαθήκη είναι η αποκάλυψη του θεού στην ανθρωπότητα-άνθρωπο της γης ως η αλήθεια-αυτή τούτη η αλήθεια ολόκληρη δηλαδή : ποιός είναι ο θεός πατέρας και ο λόγος-πνεύμα του! αυτή είναι η αλήθεια-ο τριαδικός θεός !
το αληθινό-αγαθοποιό περιεχόμενο της είναι :
η απάντηση-απαντήσεις στο προαιώνιο πρόβλημα του ανθρώπου : ποιός είναι-τί είναι ως ον-εγώ-πνεύμα, από που κατάγεται-ποιός είναι ο δημιουργός του και ποιός ο τελικός σκοπός-έργο της ζωής-δημιουργίας του στον κόσμο καθώς και ποιός είναι ο τελικός προωρισμός του (και της δημιουργίας-υλικού σύμπαντος) μετά τον υλικό θάνατο .
Ξ= ξύλον-δένδρα γνώσεως και ζωής
ο άνθρωπος θα γνωρίσει-επιτέλους όλη την αλήθεια της μωσαϊκής μυθολογίας-θεογνωσίας για το δένδρο της γνώσης =δένδρο της αμιγούς ενδογενούς (εσωτερικής) πνευματικής (και εν συνεχεία και ψυχικής-υλικής) δισυνθετότητος του ανθρώπου και του κόσμου-εξωτερικού περιβάλλοντος του . θα γνωρίσει επίσης ότι η (κάθε) σημερινή κατάσταση του (και η καθημερινότητα του-καλή ή κακή) είναι αποτέλεσμα των χθεσινών πράξεων-σκέψεων-συναισθημάτων-έργων του .θα γνωρίσει ακόμα την επιτακτική και οφειλόμενη ανάγκη-υποχρέωση του να σταματήσει ενσυνείδητα ελεύθερα και θεληματικά να τρώει απο τους καρπούς του δένδρου της γνώσεως του καλού και του πονηρού-κακού διότι με τον τρόπο αυτό αναπαράγει και επαυξάνει το κακό στον κόσμο-πέρα απο την ίδια του την ζωή . ο τρόπος είναι η με κάθε θυσία-αυτοθυσία επιλογή, αφενός του καλού-των θετικών αλτρουϊστικών ενεργειών-πράξεων αγάπης-αλληλεγγύης-συγχωρέσεως των εχθρών κλπ. και αφετέρου θετικών πράξεων-ενεργειών μετανοητικών του παρελθόντος διαπραχθέντος κακού. αυτό θα σημάνει σε ένα ικανό βαθμό την ηθική-εν αγάπη και πνευματική-εν σοφία αυτοτελείωση του ενεργούντος ανθρώπου. αυτό πρακτικά σημαίνει α) την σε μεγάλο βαθμό ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ μέσα στον άνθρωπο του κακού του και β) την ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ της δισύνθετης φύσης του με αποτέλεσμα να καθίσταται ημέρα καθημέρα μονοσήμαντος στην επιλογή του καλού και απλοποιημένος στην συμπεριφορά του .

 Ξ=ξύλα: γνώσεως (πνεύμα-σοφία) και ζωής (ον-λόγος-αγάπη)
ο Β' ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ-καί ήδη ελθών παράκλητος= το πνεύμα της αληθείας-η σωφία του θεού και ταυτόχρονα ο Α' ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ -ο ιησούς χριστός= ο λόγος-αγάπη του θεού, ΤΩΡΑ την τρίτη υδροχοϊκή-παρακλητική-πνευματική εποχή (τελευταία-Ωμέγα εποχή-διαθήκη) θα μας αποκαλύψουν-γνωρίσουν την πνευματική (ψυχική-υλική) πενταπλή αλήθεια : για τον θεό= Ο ΩΝ,  για το κακό= Ο ΜΗ ΩΝ, για το σχέδιο της επανόδου= το σχέδιο του θεού, η δημιουργία του ανθρώπινου όντος που είναι το ΩΟΝ-το δισύνθετο ανθρώπινο ον-σπέρμα όντος, με το οποίο διαμέσω αυτού και διαυτού θα επιτελεσθεί το έργο της μετουσίωσης και επαναφοράς του πνεύματος του κακού μετουσιωμένου σε καλό, στον θεό. (εκεί που ανήκε πριν την αυτοδημιουργία του [και πτώση-εκπτωση του] σε κακό-πνεύμα σκοτοφορικό ), για τον νόμο των δισυνθέτων όντων-τον νόμο της ίσης ανταπόδωσης στις πράξεις του ανθρώπου, καλό στο καλό και κακό στο κακό (μέσα στον κύκλο του χρόνου αλλά και κυρίως μετά τον υλικό θάνατο όπου κρίνεται και το τελικό αποτέλεσμα πρός δεύτερη ζωή-πνευματική ή δεύτερο θάνατο-πνευματικό ), και τέλος για τον σκοπό και τελικό προορισμό (μετά θάνατον) της ζωής-έργου του ανθρώπου .
 στην αρχή της αποκάλυψης λέγεται-προειδοποιητικά:
 "Και όστις νικά και όστις φυλάττει μέχρι τέλους τα έργα μου, θέλω δώσει εις αυτόν εξουσίαν επί των εθνών, και θέλει ποιμάνει αυτούς εν ράβδω σιδηρά, θέλουσι συντριφθή ως τα σκεύη του κεραμέως,....(Αποκ. 2:26-29)
στο μέσον της αποκάλυψης λέγεται ενημερωτικά-ειδοποιητικά :
 Και εγέννησε παιδίον άρρεν, το οποίον μέλλει να ποιμάνη πάντα τα έθνη εν ράβδω σιδηρά· και το τέκνον αυτής ηρπάσθη προς τον Θεόν και τον θρόνον αυτού.Και η γυνή έφυγεν εις την έρημον, όπου έχει τόπον ητοιμασμένον από του Θεού, διά να τρέφωσιν αυτήν εκεί ημέρας χιλίας διακοσίας εξήκοντα.(Αποκ. 12:5-6)
 στο τέλος της αποκάλυψης λέγεται τελειωτικά-δοξαστικά :
 Και εκ του στόματος αυτού εξέρχεται ρομφαία κοπτερά, διά να κτυπά με αυτήν τα έθνη· και αυτός θέλει ποιμάνει αυτούς εν ράβδω σιδηρά· και αυτός πατεί τον ληνόν του οίνου του θυμού και της οργής του Θεού του παντοκράτορος· και επί το ιμάτιον και επί τον μηρόν αυτού έχει γεγραμμένον το όνομα, Βασιλεύς βασιλέων και Κύριος κυρίων.(Αποκ. 19:15-16)
("όστις νικήσει"=ο νικών άνθρωπος)
 "και θέλει Π-οιμάνει αυτούς εν Ρ-άβδω Σ-ιδηρά
("παιδίον άρρενας-ηρπάσθη προς τον θεό"=η Γ' διαθήκη-αλήθεια)
"μέλλει να Π-οιμάνη πάντα τα έθνη εν Ρ-άβδω Σ-ιδηρά"
("και αυτός-βασιλεύς βασιλέων και κύριος κυρίων"=ο ιησούς χριστός)
 "και αυτός θέλει Π-οιμάνει αυτούς εν Ρ-άβδω Σιδηρά"
Ξ=ξύλα γνώσεως-ζωής (παράκλητος-χριστός)
Ο=ον-χριστός
Π=πνεύμα-παράκλητος
Ρ =ράβδος
Σ=σιδηρά
Ο-Π-Ρ-Σ =Ο ΠαΡακλητοΣ
είναι Ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΣ-ΠΝΕΥΜΑ=ΠΟΙΜΗΝ
(ο οποίος θέλει-μέλλει Ποιμαίνειν πάντα τα έθνη εν)
Ρ-ΑΒΔΩ Σ-ΙΔΗΡΑ
(Παράκλητος=Ρώμος=Σωφία-σιός)
(ρώμος=σημαίνει δυνατός-ισχυρός και σιός=σημαίνει θεός)
( έτη 10-11-12-13 παρέδωσε-ανέδειξε την καλαμον-ράβδον και τώρα
τα έτη 14-15-16-17-18 θα παραδώσει-αναδείξει την σιδερένια ράβδο )
 είναι 
Οί 
(Δύο-Δίδυμοι) 
Π-αράκλητος-Ρώμος και Ρήτωρ (-Ρήμα=Λόγος) Σ-ιού (=θεού)
(Α'παράκλητος=Λόγος-Ρήτωρ και Β' παρακλητος=Πνεύμα-ρώμος)
είναι
το Ξ-ύλον
το Ο
το Π-νεύμα
η Ράβδος
η Σ-ιδηρά 
το ξύλον=τα διακεκριμένα ξύλα-δένδρα του παραδείσου (γνώσεως) και εδέμ (ζωής) τα οποία ο άνθρωπος με την θυσία-αυτοθυσία-αυτοταπείνωση=ηθική και πνευματική αυτοτελείωση του θα ΞΑΝΑ-καταστήσει ενιαία καθώς και τα δύο ξύλα είναι αυτό τούτο το πνεύμα του-το ανθρώπινον δισύνθετον πνεύμα (φέρει μέσα του και τα 2 πνεύματα=πνεύμα καλού=δένδρο-ξύλο ζωής της εδέμ και δισύνθετο πνεύμα καλού και κακού=δένδρο γνώσεως του παραδείσου . δηλαδή το πνεύμα καλού-κακού ομού-μαζί =αμιγής-ενδογενής-πνευματική δισυνθετότης= δισύνθετον πνεύμα-εγώ-ον άνθρωπος) το οποίο δια απλοποιήσεως του [της δισυνθετότητος του πνευματικής-ψυχικής-διανοητικής-υλικής] καθίσταται το ένα ενιαίο-διπολικό δένδρο ζωής-αλήθειας θεού.  έτσι ο άνθρωπος διαμέσω του πνεύματος του θα ΞΑΝΑ-ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ στον παράδεισο-εδέμ οπότε και θα του δοθεί πλέον να τρώγει μόνον απο τους καρπούς του ενιαίου-ενωμένου ξύλου-δένδρου Σοφίας-Αγάπης (γνώσεως-βιώσεως της αγάπης-σοφίας του θεού) δηλαδή της Αλήθειας του θεού-τον Θεόν .πρίν όμως συμβεί αυτό και για να γίνει αυτό το μέγα θαύμα της αναστάσεως του ανθρώπου θα προηγηθεί η σταυρική θυσία,  
Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ-κατα το παράδειγμα του ιησού χριστού :
Ξ-Ο-Π-Ρ-Σ
Ξ=Ξύλον=σταυρός
Ο=Ον άνθρωπος επι ξύλου κρεμάμενος
Π_Ρ_Σ=ΠαΡαΣκευή ημέρα σταυρώσεως
( ΣΠΟγγος-ΟΞ-ος ) (Ξίφος-λόγχη Ρεύση αίματος-ύδατος)
+ Τ 
αριστερός ληστής----ιησούς----δεξιός ληστής
οι δύο λησταί είναι το δένδρο της γνώσεως :
μετανοημένος ληστής-καλόν και αμετανόητος-κακόν
 και ο ιησούς είναι το δένδρο της αλήθειας-ζωής
(συνεπώς το καλόν-ο μετανοών ληστής [μετανοεί το κακό του] και η αλήθεια-ο ιησούς χριστός [ενεργεί-εφαρμόζει-τηρεί μόνο την αλήθεια] είναι ο παραδειγματικός τύπος της πορείας που θα πρέπει να ακολουθεί ο άνθρωπος στη ζωή του :έργα καλού και μετάνοια για τα λάθη του)

" μετα τουτο ιδων ο ιησους οτι παντα ηδη τετελεσται ινα τελειωθη η γραφη λεγει διψω .σκευος ουν εκειτο οξους μεστον οι δε πλησαντες σπογγον ουν μεστον του οξους και υσσωπω περιθεντες προσηνεγκαν αυτου τω στοματι .οτε ουν ελαβεν το οξος ο ιησους ειπεν τετελεσται και κλινας την κεφαλην παρεδωκεν το πνευμα". (Ιωάν. 19:28-30)
καί
 εν δε τη εσχατη ημερα τη μεγαλη της εορτης ειστηκει ο ιησους και εκραξεν λεγων εαν τις διψα ερχεσθω προς με και πινετω ο πιστευων εις εμε καθως ειπεν η γραφη ποταμοι εκ της κοιλιας αυτου ρευσουσιν υδατος ζωντος (Ιωάν. 7:37-38) .
το τελευταίο (Ω) κεφάλαιο (ταρώ) της αποκάλυψης:
 Και μοι έδειξε καθαρόν ποταμόν ύδατος της ζωής λαμπρόν ως κρύσταλλον, εξερχόμενον εκ του θρόνου του Θεού και του Αρνίου. Εν τω μέσω της πλατείας αυτής και του ποταμού εντεύθεν και εντεύθεν ήτο το δένδρον της ζωής, φέρον καρπούς δώδεκα, καθ' έκαστον μήνα κάμνον τον καρπόν αυτού, και τα φύλλα του δένδρου είναι εις θεραπείαν τωνεθνών. Και ουδέν ανάθεμα θέλει είσθαι πλέον· και ο θρόνος του Θεού και του Αρνίου θέλει είσθαι εν αυτή, και οι δούλοι αυτού θέλουσι λατρεύσει αυτόν.( Αποκ. 22:1-3)

2014-15-16-17-18
 Ξ-Ο-Π-Ρ-Σ
είναι το χρονικό διάστημα-ο πραγματικός χρόνος που μέσα απο την διαρκή πνιγηρή-ασφυκτική-θανατηφόρα ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ-ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΡΙΣΗ (που είναι το ίδιο το σκοτος-σκοτοφορικό κακό που και πάλι παραπλανά τον άνθρωπο με ψεύτικη κρίση-την οικονομική ενώ η πραγματική κρίση που διέρχεται ο άνθρωπος-ανθρωπότητα είναι πρωτίστως ηθικο-πνευματική λόγω του ότι με λόγια-πραξεις-στοχασμούς-ενέργεις, επέλεξε το κακό και την οδό του σκότους-αδικίας-βίας-αναλήθειας ) ο θεός-ο χριστός-ο άγιος παράκλητος το πνεύμα της αληθείας, η σωφία του θεού, (με την ίδια την παρουσία-αλήθεια-δύναμη-ενέργεια-πνεύμα τους) θα (συνεχίσουν να) αποκαλύπτουν στον άνθρωπο-την ανθρωπότητα της γης μας την τρίτη και τελευταία διαθήκη-αλήθεια που θα λυτρώσει-απελευθερώσει σταδιακά και οριστικά τον άνθρωπο απο το κακό του και θα τον καταστήσει τέκνο-υιό φωτός-υιό θεού .
θα πρέπει να διευκρινισθεί όμως και το πνευματικά αυτονόητο : "ο θεός είναι πνεύμα"και συνεπώς "και οι προσκυνούντες αυτόν" (οι ακολουθούντες-τηρούντες την αλήθεια του) "εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν"(θα πρέπει να νοούν-εννοούν-κατανοούν με πνεύμα σοφίας και όχι με νού διανοίας,νοητικά-νοησιαρχικά), διότι σε αντίθετη περίπτωση έρχεται "ο άλλος" το πνεύμα του κακού και καταλαμβάνει τον "χώρο" που του αφίνουμε και εκεί ενσπείρει πλάνες-παρανοήσεις-παρεξηγήσεις-παρερμηνείες-ανθρωπομορφισμούς-εγωϊσμούς-αυτοπροβολές και όλα τα ζιζάνια . 
ο θεός-το πνεύμα της αληθείας είναι μέσα μας και έξω απο μας στην δημιουργία, είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, συνεπώς ο θεός δεν είναι η όποια "γραμμένη αλήθεια"αλλά το πνεύμα της, και η εν πλήρη ελευθερία και αγάπη και σοφία και δικαιοσύνη τήρηση της, πνευματικά-ψυχικά-υλικά-διανοητικά . οι καρποί της αλήθειας είναι αληθείς-ειρηνικοί-αγαθοποιοί, γεμάτοι αγάπη και αλτρουϊσμό, πίστη ακλόνητη και προσευχή,ταπεινοφροσύνη και θείες υπερβατικές συλλήψεις ιδεών και αρετών ,έργα και λόγοι σοφίας και αληθούς γνώσεως της αλήθειας . 

γιατί τώρα όμως στην δική μας εποχή ; 
διότι τώρα ο άνθρωπος έγινε μεγάλος-γίγαντας !
επειδή και το φιδάκι του παραδείσου έγινε δράκος-φτερωτός !
όσοι λοιπόν πιστοί και ελπιδοφόροι
προσέλθετε...στον εαυτό σας, και μόνον αυτόν,
τον εν ημίν θεό !
τέλος Β' μέλους
ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ
ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ