Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

το "μυστικό" της ανάστασης (Πάσχα 2012 )

 
("η ελλάς βρίσκεται στο μέσον όλης της γης,η αττική στο μεσον της ελλάδος,η δε αθήνα στο μέσον της αττικής και στο μεσον πάλιν των αθηνών η ακρόπολις"(αριστείδης ο δίκαιος)-τώρα είναι η ώρα να δώσει τούτη η χώρα τα χρεωστούμενα δώρα)
( δες και )
η ανάστασις του Λαζάρου
ιωά:ΙΑ´\ΗΝ δέ τις ἀσθενῶν Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας, ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς.2 ἦν δὲ Μαρία ἡ ἀλείψασα τὸν Κύριον μύρῳ καὶ ἐκμάξασα τοὺς πόδας αὐτοῦ ταῖς θριξὶν αὐτῆς, ἧς ὁ ἀδελφὸς Λάζαρος ἠσθένει.....17 ᾿Ελθὼν οὖν ὁ ᾿Ιησοῦς εὗρεν αὐτὸν τέσσαρας ἡμέρας ἤδη ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ......21 εἶπεν οὖν ἡ Μάρθα πρὸς τὸν ᾿Ιησοῦν· Κύριε, εἰ ἦς ὧδε, ὁ ἀδελφός μου οὐκ ἂν ἐτεθνήκει. 22 ἀλλὰ καὶ νῦν οἶδα ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν Θεόν, δώσει σοι ὁ Θεός. 23 λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου. 24 λέγει αὐτῷ Μάρθα· οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 25 εἶπεν αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. 26 ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα. πιστεύεις τοῦτο;27 λέγει αὐτῷ· ναί, Κύριε, ἐγὼ πεπίστευκα ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος. 28 καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἀπῆλθε καὶ ἐφώνησε Μαρίαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς λάθρᾳ εἰποῦσα·...  32 ἡ οὖν Μαρία ὡς ἦλθεν ὅπου ἦν ὁ ᾿Ιησοῦς, ἰδοῦσα αὐτὸν ἔπεσεν αὐτοῦ εἰς τοὺς πόδας λέγουσα αὐτῷ· Κύριε, εἰ ἦς ὧδε, οὐκ ἂν ἀπέθανέ μου ὁ ἀδελφός. 33 ᾿Ιησοῦς οὖν ὡς εἶδεν αὐτὴν κλαίουσαν καὶ τοὺς συνελθόντας αὐτῇ ᾿Ιουδαίους κλαίοντας, ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι καὶ ἐτάραξεν ἑαυτόν, 34 καὶ εἶπε· ποῦ τεθείκατε αὐτόν; 35 λέγουσιν αὐτῷ· Κύριε, ἔρχου καὶ ἴδε. ἐδάκρυσεν ὁ ᾿Ιησοῦς. 36 ἔλεγον οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι· ἴδε πῶς ἐφίλει αὐτόν· 37 τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον· οὐκ ἠδύνατο οὗτος, ὁ ἀνοίξας τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ, ποιῆσαι ἵνα καὶ οὗτος μὴ ἀποθάνῃ; 38 ᾿Ιησοῦς οὖν, πάλιν ἐμβριμώμενος ἐν ἑαυτῷ, ἔρχεται εἰς τὸ μνημεῖον· ἦν δὲ σπήλαιον, καὶ λίθος ἐπέκειτο ἐπ' αὐτῷ. 39 λέγει ὁ ᾿Ιησοῦς· ἄρατε τὸν λίθον. λέγει αὐτῷ ἡ ἀδελφὴ τοῦ τεθνηκότος Μάρθα· Κύριε, ἤδη ὄζει· τεταρταῖος γάρ ἐστι. 40 λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· οὐκ εἶπόν σοι ὅτι ἐὰν πιστεύσῃς, ὄψει τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ; 41 ἦραν οὖν τὸν λίθον οὗ ἦν ὁ τεθνηκὼς κείμενος. ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς ἦρε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄνω καὶ εἶπε· πάτερ, εὐχαριστῶ σοι ὅτι ἤκουσάς μου. 42 ἐγὼ δὲ ᾔδειν ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις· ἀλλὰ διὰ τὸν ὄχλον τὸν περιεστῶτα εἶπον, ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. 43 καὶ ταῦτα εἰπὼν φωνῇ μεγάλῃ ἐκραύγασε· Λάζαρε, δεῦρο ἔξω. 44 καὶ ἐξῆλθεν ὁ τεθνηκὼς δεδεμένος τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας κειρίαις, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ σουδαρίῳ περιεδέδετο. λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· λύσατε αὐτὸν καὶ ἄφετε ὑπάγειν......"
εἶπεν αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· 
ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. 
ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα.(δηλαδή θα ζεί αιωνίως-αθάνατος) .
η ανάστασις του Λαζάρου-φίλου του ιησού είναι η τρίτη κατα σειράν που αναφέρεται στα ευαγγέλια (ανάσταση του υιού της χήρας Ναίν, η ανάσταση της ταλιθά κόρης του αρχισυνάγωγου ιάειρου, η ανάσταση του Λαζάρου-και εν συνεχεία η αυτοανάσταση του ιησού)
Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ! τι λοιπόν είναι η ανάστασις ;
τι σημαίνει ανάσταση νεκρού ; ποιός είναι ο ΟΝΤΩΣ ΝΕΚΡΟΣ ;  τι είναι Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ; τι σημαίνει ότι ο ιησούς "θανάτω θάνατον πατήσας ; σε αυτά τα ερωτήματα-ένα είναι το ερώτημα θα δώσουμε με βεβαιότητα και σταθερότητα την αλήθεια-την κατα θεόν ΟΝΤΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑ .
ο ιησούς υπήρξε (και είναι) ο αναμενόμενος-ερχόμενος ΜΕΣΣΙΑΣ (μασιάχ) δηλαδή ο κεχρισμένος (χριστός ) σωτήρας (ιησούς) .Το όνομα «Ιησούς» (Εβρ. יהושוע‎, Γεχοσούαχ) σημαίνει "η Σωτηρία του Γιαχβέ" ή  "ο Γιαχβέ θα σώσει" δηλαδή ιησούς σημαίνει ο ΣΩΤΗΡας τον οποίο απέστειλε ο θεός-Γιαχβέ=ο ών (εγώ ειμί ο ών-αυτός που είναι ΩΝ ) . (ελληνικά το όνομα ιησούς αντιστοιχεί στο ΙΑΣΩΝ = ο ιητής-ιατρός-θεραπευτής [ιασώ-ίαση] )
νεκρός: ο νεκρός άνθρωπος υλικά είναι-παραμένει για ένα "μεγάλο" τουλάχιστον διάστημα-χρόνου ζωντανός που σημαίνει ότι είναι "νεκρός-ζών-τανός" (νεκρός υλικά και ζωντανός ψυχικά) .
θάνατος: είναι αυτό τούτο το κακό ως το ενάντιο του θεού (ο ών-ζων-υπάρχων εωνίως) και της ζωής (ζώσες υπάρξεις-ζώα) σε όλα τα επίπεδα-κόσμους που το ίδιο το κακό-σκότος υφίσταται ως αρνητική ύπαρξη-άρνηση ζωής και που έργο του είναι να αντιδρά-καταστρέφει .
ΘΕΟΣ= ο ών, η απειραιώνια και απόλυτη ύπαρξη-ζωή, η πνευματική τάξη του ενός, η απρόσωπη ιεραρχημένη ενότης, το τριαδικό ον πατήρ-λόγος-πνεύμα (αλήθεια-αγάπη-σοφία/ήλιος-φώς-πύρ)
ΚΑΚΟ=ο μή ων, η σχετική-σχετικοποιημένη ύπαρξη-αρνητική ζωή, η πνευματική αταξία, το πρωταρχικό χάος, το απρόσωπον ανιεράρχητον σκότος-χάος, ο αντίλογος σκοτοφόρος-το απρόσωπο κακόν .(το κακό είναι ό,τι ακριβώς δεν είναι ο θεός ο οποίος είναι αγάπη-φως και σοφία-πνευματικό πύρ και συνεπώς το κακό είναι σκότος συγχύσεως και καταστροφικό αντιπύρ)
ΑΝΘΡΩΠΟΣ= το ωόν-αυγό-σπέρμα ζωής, η δισύνθετη ανόμοια ύπαρξη-ζωή-προσωπικότης, η τρίτη πνευματική θέση (μετά τον θεό και το σκοτοφορικό κακό), η πνευματική δυνατότητα θέωσης-αυτοπνευμάτωσης, το εργοστάσιο μετουσίωσης του πνεύματος του κακού σε καλό μέσα απο την ειλικρινή μετάνοια λαθών κακού και την αλτρουϊστική δωρεάν παροχή καλών-αγαθών-ηθικών πράξεων-έργων-δώρων προς τούς άλλους, ο άνθρωπος είναι ακόμα η πνευματική (ψυχική και υλική) ενδογενής-εσωτερική δισυνθετότητα καλού-κακού δηλαδή είναι η εικόνα του θεού-οι αρετές-προσωπικότης και εν τέλει και του σκοτοφόρου αφού ο άνθρωπος φέρει μέσα του το πνεύμα του κακού-οι αρνήσεις των αρετών-ελαττώματα, και η δυνατότητα ομοίωσης με τον θεό-όμοιος θεού-καλού ή τον σκοτοφόρο-κακό-όμοιος κακού-σκοτοφόρου (υιός φωτός-ή υιός σκότους) (χριστός-χίτλερ)
( Λουκ. 16:8 Και επήνεσεν ο κύριος τον άδικον οικονόμον, ότι φρονίμως έπραξε· διότι οι υιοί του αιώνος τούτου (υιοί του κόσμου-σκότους) είναι φρονιμώτεροι εις την εαυτών γενεάν παρά τους υιούς του φωτός (ουρανού-αγάπης-σοφίας).)
(ιωα:ΙΒ-35 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· ἔτι μικρὸν χρόνον τὸ φῶς μεθ' ὑμῶν ἐστι· περιπατεῖτε ἕως τὸ φῶς ἔχετε, ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ· καὶ ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει. 36 ἕως τὸ φῶς ἔχετε, πιστεύετε εἰς τὸ φῶς, ἵνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε. Ταῦτα ἐλάλησεν ὁ ᾿Ιησοῦς, καὶ ἀπελθὼν ἐκρύβη ἀπ' αὐτῶν.
(ιωα:Η-42 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· εἰ ὁ Θεὸς πατὴρ ὑμῶν ἦν, ἠγαπᾶτε ἂν ἐμέ· ἐγὼ γὰρ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθον καὶ ἥκω· οὐδὲ γὰρ ἀπ' ἐμαυτοῦ ἐλήλυθα, ἀλλ' ἐκεῖνός με ἀπέστειλε. 43 διατί τὴν λαλιὰν τὴν ἐμὴν οὐ γινώσκετε; ὅτι οὐ δύνασθε ἀκούειν τὸν λόγον τὸν ἐμόν. 44 ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστέ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν.
ο θεός-πνεύμα και ο σκοτοφόρος-πνεύμα δεν μπορούν να πεθάνουν καθώς το πνεύμα είναι αθάνατο και άφθαρτο και αιώνιο (αυτός είναι και ο λόγος που το κακό που είναι ακάθαρτο πνεύμα δια μετουσιώσεως του σε καθαρό-άγιο πνεύμα μπορεί να επανέλθει και να επανενταχθεί-αποκατασταθεί στην προτέρα του θέση-τάξη) . ο άνθρωπος όμως επειδή εκτός απο πνεύμα συναποτελείται και απο ψυχή και απο ύλη-σώμα τα οποία είναι φθαρτά και μή αιώνια (δηλαδή αν αποσυρθεί το πνεύμα θα διαλυθούν απο τα εξών συνετέθηκαν) . συνεπώς στον άνθρωπο συμβαίνει το σώμα και η ψυχή να πεθαίνουν-διαλύονται τηρουμένων των αναλογιών και του νόμου που διέπει τα 2 διαφορετικά επίπεδα ζωής (ύλη-αιθέρας)
στον άνθρωπο-ον-εγώ-πνεύμα πρώτα πεθαίνει το σώμα και εν συνεχεία διαλύεται η ψυχή ή προς οριστική πνευματική ζωή με τον θεό ή προς οριστικό δεύτερο πνευματικό θάνατο οπότε στην πρώτη περίπτωση το εγώ του ανθρώπου αυτοπνευματούται εντελώς-θεούται και αποκαθίσταιται-ιεραρχείται στην πνευματική τάξη του ενός-θεού ενώ αντίθετα στην δεύτερη περίπτωση το εγώ λύεται-διαλύεται και συμποσούται με το απρόσωπο πνευματικό κακό (ρίχνεται στην λίμνη την καιομένη του κακού προς ανακύκλωση και επανενσάρκωση (όχι ίδια-συγκεκριμένη με το ίδιο το προηγούμενο σπερματικό κακό-εγώ) και δημιουργία-γέννηση ενός νέου ατόμου-ανθρώπου με τον ίδιο σκοπό και το ίδιο έργο όλων των υπολοίπων ανθρώπινων ενσαρκώσεων.
εἶπεν αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· 
ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. 
ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα.
ΑΝΑ-ΣΤΑΣΙΣ= ανά την (όρθια) στάση
ανάστασις=εκ του αν-ίσταμαι=σηκώνομαι όρθιος-ορθοστατώ
ο άνθρωπος πρώτα πεθαίνει υλικά και εν συνεχεία διέρχεται τις 2 κρίσεις στον αιθέριο κόσμο της ψυχής : α) την ηθική κρίση φωτός = βλέπει-βιώνει και πάσχει ή χαίρεται με τις παρελθούσες πράξεις του τις οποίες διέπραξε κατα τον γήϊνο βίο της ζωής του β) την πνευματικά πύρινη κρίση πυρός= υφίσταται-πληρώνει-του ανταποδίδεται το τίμημα των παρελθουσών πράξεων που διέπραξε κατά τον γήϊνο βίο της ζωής του . γ) μετά την πύρινη κρίση κάθε ψυχοπνευματικό ον-εγώ-πνεύμα ή διαλύεται ολοκληρωτικά και επέρχεται ο Β' θάνατος του κακού-πνευματική απώλεια του εγώ-όντος-ανθρώπου (και το πρώην σπερματικό κακό-εγώ-πνεύμα ρίχνεται προς ανακύκλωση στην λίμνη την καιομένη του κακού όπου και αρχίζει η διαδικασία της απρόσωπης επανενσάρκωσης νέου ανθρώπινου όντος-εγώ-πνεύματος) ή η ολοκληρωτική πνευμάτωση-ΑΝΑΣΤΑΣΗ του πρώην ανθρώπινου εγώ-πνεύματος δηλαδή η ανάληψη-θέωση του και η αποκατάσταση-ένταξη του στην μια ιεραρχημένη θέση-τάξη-ενότητα του θεού-πνεύματος .
ο άνθρωπος ο αληθινά ζωντανός είναι όρθιος-αναστημένος υλικά πρίν τον υλικό θάνατο του, συμβολικά είναι ο πνευματικός άνθρωπος, ο οποίος στέκει όχι μόνον όρθια υλικά αλλά και ψυχικά και πνευματικά, είναι δηλαδή ΑΝ-ΟΡΘΩΜΕΝΟΣ και ΑΝ-ΥΨΩΜΕΝΟΣ ηθικοπνευματικά γιαυτό και στέκει-ίσταται εν πνεύματι ενώπιον του (θρόνου του) θεού, είναι ζωντανός (ζών) ακόμα και όταν υλικά αυτός είναι νεκρός .
ΝΕΚΡΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ= ο επιτελών-επιτελέσας έργα σατανικά-διαβολικά= εγωϊσμού-ψεύδους-φιλοδοξίας-ατομικού συμφέροντος-αλαζονείας-κλοπής-βλασφημίας-αθεϊας-φόνου κλπ
είναι ο άνθρωπος:  ΠΟΡΝΗ ΒΑΒΥΛΩΝ: (δηλαδή άνθρωπος κακοβίωτος-κακοποίητος, που έχει εκπορνευθεί υλικά-ψυχικά-πνευματικά λόγω των εγωϊστικών-ανόητων-άσωτων επιλογών του, της λατρείας του χρήματος-του ατομικού συμφέροντος-της εγωϊστικής αυτοπροβολής, ασυγχώρητος, βίαιος, ακοινώνητος, άσπονδος, υπερόπτης, ακατάσχετος στην φλυαρία του, ανεύθυνος-ασυνείδητος )
Βλάσφημος
Αθεος
Βίαιος
Υλιστής-υλόφρων
Λαμβάνων-ληστής
Ωφελημιστής
Νοησιαρχούμενος
(σατάν-ας=σημαίνει ενάντιος-εχθρός και διάβολος=διαβολέας-ψεύτης)
ΖΩΝ-ΤΑΝΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ= ο επιτελών-επιτελέσας= έργα αγάπης-αλληλεγγύης-δικαιοσύνης-αληθή-ενοποιητικά κλπ. αυτός είναι ο άνθρωπος: ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ (δηλαδή άνθρωπος βιωματικός-αυτοπνευματούμενος, που έζησε αλτρουϊστικά-παροχικά προς τους άλλους-αλληλέγγυος-δίκαιος-αγαπών-σοφός-υπομένων-μετανοών-συγχωρών-ταπεινοφρονών και προπαντός πιστεύων στον θεό-αληθεύων-αναζητών ενσυνείδητα-υπεύθυνα την αλήθεια-σοφία θεού και αποδεικνύοντας-βεβαιώνοντας την έμπρακτη του αγάπη πρός πάντας και την φύση ) .
Α-γαπών
Λ-ογικός
Η-θικός
Θ-υσιάζων (αυτο-θυσιάζων)
Ε-γκρατής
Ι-σχύων (κατ-ισχύων)
Α-ληθεύων (απλός)
εἶπεν αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· 
ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή.
Α-Ν-Α-Σ-Τ-Α-Σ-Ι-Σ= (αναγραμματισμός)
(η) α-ν-ά-σ-τ=σατάν + α-σ-ι-ς =ίασις/η (με διπλή χρήση του Ι-ώτα )
α-ν-α-σ-τ-α-σ=σατανάς + ισ =ΙΣ=ΙησούΣ (=ιάσων-ιητής)
η ανάστασις= σατανάς + ΙΗΣ (ούς) (ή σ-ι-ή=σιός=τον θεό)
βλέπουμε λοιπόν ότι μέσα στον λόγο: η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
"κρύβονται" τόσο ο ενάντιος-σατανάς ( ο όφις ο αρχαίος)
όσο και ο (θεά-) άνθρωπος ΙΗΣούς (χριστός=σιός-θεός ) (ΙΣ_ΧΣ)
ο ιησούς-χριστός είναι η ανάστασις της ζωής του ανθρώπου 
(του δισύνθετου πνεύματος του καλού και του κακού)
ο σατανάς είναι ο έχων χρείαν αναστάσεως
(αφού είναι πνεύμα πεπτωκός)
ο άνθρωπος είναι ο διάμεσος και εργο-λάβος-εργάτης
ο οποίος ανέλαβε το έργο της μετουσίωσης του ασώτου πνεύματος-υιού και της επιστροφής του στον θεό όπου θα αποκατασταθεί στην προτέρα του θέση τάξη ως πνεύμα πλέον άγιο-αγαθό-αγνό.( θα θεωθεί και μαζί με αυτόν και ο άνθρωπος ως συνεργάτης του θεού στον κόσμο ) .(εν τέλει το έργο του ΘΕ-ανθρώπου ΙΗΣΟΥχριστού είναι η διαμέσου του ανθρώπου επιστροφή του πνεύματος του κακού-διαβόλου-σατανά στον θεό αφού βεβαίως πρώτα επέλθει η αγίαση-κάθαρση της αρνήσεως και αμαρτίας του πνεύματος αυτού).
 ΟΟΟΟΟΟΟΟΟ
Και προς τον άγγελον της εν Περγάμω εκκλησίας γράψον· Ταύτα λέγει ο έχων την ρομφαίαν την δίστομον, την οξείαν· Εξεύρω τα έργα σου και που κατοικείς· όπου είναι ο θρόνος του Σατανά· και κρατείς το όνομά μου, και δεν ηρνήθης την πίστιν μου και εν ταις ημέραις, εν αις υπήρχεν Αντίπας ο μάρτυς μου ο πιστός, όστις εφονεύθη παρ' υμίν, όπου κατοικεί ο Σατανάς.(Αποκ. 2:12-13)
 Και έγεινε πόλεμος εν τω ουρανώ· ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού επολέμησαν κατά του δράκοντος· και ο Δράκων επολέμησε και οι άγγελοι αυτού,και δεν υπερίσχυσαν, ουδέ ευρέθη πλέον τόπος αυτών εν τω ουρανώ. Και ερρίφθη ο δράκων ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην, ερρίφθη εις την γην, και οι άγγελοι αυτού ερρίφθησαν μετ' αυτού.(Αποκ. 12:7-9) Και είδον άγγελον καταβαίνοντα εκ του ουρανού, όστις είχε το κλειδίον της αβύσσου και άλυσιν μεγάλην εν τη χειρί αυτού.Και επίασε τον δράκοντα, τον όφιν τον αρχαίον, όστις είναι Διάβολος και Σατανάς, και έδεσεν αυτόν χίλια έτη,και έρριψεν αυτόν εις την άβυσσον και έκλεισεν αυτόν και εσφράγισεν επάνω αυτού, διά να μη πλανήση τα έθνη πλέον, εωσού πληρωθώσι τα χίλια έτη· και μετά ταύτα πρέπει να λυθή ολίγον καιρόν.(Αποκ. 20:1-3)
βλέπουμε λοιπόν :
Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ :
(ο διάβολος-πνεύμα κακού) ο ΣΑΤΑΝΑΣ και ο ΙΗΣΟΥΣ (υιός του ανθρώπου)
ποιός είναι ο διάβολος-σατανάς; = είναι το πνεύμα του κακού (που εξ υπαρχής :ΕΝ ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. 2 ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος. γέν:Α-1) το οποίο σκοπό έχει την καταστροφή του ανθρώπου και του κόσμου-γης-δημιουργίας του θεού, ακριβώς διότι δια της αρνήσεως του εξακολουθεί να βασιλεύει στο υλικό σύμπαν-κόσμο ως αρχων-βασιλέας, έστω και ως αρνητικό πνεύμα κακού .
ποιός είναι ο ιησούς (χριστός) ; = είναι ο υιός του ανθρώπου-ΑΔΑΜ , το υλικό-ψυχικό-πνευματικό πρότυπο του τελείου ανθρώπου (ο άρχων-αργηγός της ζωής των ανθρώπων-της γης) και ο επιλεγμένος ερχόμενος εκλεκτός-απεσταλμένος του τριαδικού όντος-θεού και φορέας του θεού λόγου, με σκοπό και έργο αποστολής να δώσει-αποκαλύψει την αλήθεια και διαυτής να σώσει τον άνθρωπο αλλά και μελλοντικά να είναι ο θεός της ανθρωπότητος μας (μέχρι εως ότου η ανθρωπότητα γίνει-εγκαταστήσει στην γη την βασιλεία του θεού και ολοκληρωθεί το έργο της το γήϊνο).
ποιός είναι ο άνθρωπος-κάθε άνθρωπος ; = είναι το απο τον θεό και μόνον δημιουργημένο αμιγώς-ενδογενώς δισύνθετο καλού-κακού ανθρώπινο ον-εγώ-πνεύμα, με έργο-σκοπό την δια πράξεων-έργων του καλού (αγάπης-αλληλεγγύης-υπομονής-συγχωρέσεως-ταπεινοφροσύνης) και μετανοητικών του κακού, μετουσίωση του πνεύματος του κακού-το οποίο καθε άνθρωπος χρεώθηκε απο τον θεό και ενέχει ενδογενώς πνευματικώς-ψυχικώς-υλικώς ένα "κομμάτι-μέρος" σπερματικού κακού προς μετουσίωση σε πνεύμα καλού .αυτό είναι όλο το έργο του ανθρώπου-κάθε ανθρώπινου όντος-εγώ-πνεύματος .
τί είναι όμως όλο αυτό το έργο και γιατί αποτελεί μόνη και μοναδική οδό (μονόδρομος) για την σωτηρία του ανθρώπου ; το έργο αυτό είναι αυτοθυσιαστικό του κακού-εγώ το οποίο φέρει μέσα του κάθε άνθρωπος και το οποίο μπορεί να μεταλλαχθεί-μεταμορφωθεί-μετουσιωθεί μόνο με την μετάνοια του ανθρώπου και την έκφραση δια βίου ενάρετων-αγαθών-αλτρουϊστικών και σοφών-συνετών πράξεων καλού-αλήθειας ώστε να επέλθει ανταποδοτική του καλού ηθική και πνευματική αυτοτελείωση του όντος-εγώ-πνεύματος του ανθρώπου . η διαδικασία αυτή αποτελεί μία ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΗ ΟΔΟ-ΠΟΡΕΥΣΗ πάνω στον γολγοθά του κόσμου (ούτως ή άλλως ο άνθρωπος αποτελεί με την γέννηση του έναν σταυρό-διασταυρωμένο όν-εγώ-πνεύμα αφού η δημιουργία του επήλθε απο την συνάλληλη παρουσία και μέθεξη των δύο πνευμάτων του θεού και του σκοτοφόρου) (δημιουργός είναι μόνον ο θεός και όχι το κακόν το οποίο υποχρεώθηκε σε αυτή την συνάλληλη μέθεξη με σκοπό την οντοποίηση και εν τέλει την μετουσίωση του εκ μέρους και διά μέσου του ανθρώπου) ( Ματθ. 10:38 και ος ου λαμβανει τον σταυρον αυτου και ακολουθει οπισω μου ουκ εστιν μου αξιος) (Ματθ. 16:24 τοτε ο ιησους ειπεν τοις μαθηταις αυτου ει τις θελει οπισω μου ελθειν απαρνησασθω εαυτον και αρατω τον σταυρον αυτου και ακολουθειτω μοι ) (Λουκ. 9:23 Έλεγε δε προς πάντας· Εάν τις θέλη να έλθη οπίσω μου, ας απαρνηθή εαυτόν και ας σηκώση τον σταυρόν αυτού καθ' ημέραν και ας με ακολουθή) .
ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ;
Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ !
η ανάσταση του ίδιου του πνεύματος του κακού-του ασώτου υιού-πνεύματος, που είναι ο ίδιος ο άνθρωπος και το μέσα του πνεύμα του κακού, ένα μέρος σε καθε ανθρώπινο όν-πνεύμα και το σύνολο σε όλα τα ανθρώπινα όντα του παρελθόντος παρόντος και του μέλλοντος μέχρι έως ότου επιτευχθεί η ολοκλητωτική μετουσίωση του κακού (απο πρωτογενές σε δευτερογενές και εν τέλει σε άγιο πνεύμα )
ιδού τι λέγει η παραβολή του ασώτου:
Λουκ. 15:17-19 εις εαυτον δε ελθων είπεν ποσοι μισθιοι του πατρος μου περισσευουσιν αρτων εγω δε λιμω απολλυμαι αναστας πορευσομαι προς τον πατερα μου και ερω αυτω πατερ ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου και ουκετι ειμι αξιος κληθηναι υιος σου ποιησον με ως ενα των μισθιων σου..."
ΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙ
εἶπεν αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· 
ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. 
" εγώ είμαι η οδός-της αγάπης του λόγου
και η αλήθεια-του θεού και πατρός
και η ζωή- του αγίου πνεύματος "
"εγώ ειμί η οδός πρός την ανάσταση
και η αλήθεια της αναστάσεως της ζωής
και η ζωή η αναστημένη "
ιωα:Ε-21 ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζωοποιεῖ, οὕτω καὶ ὁ υἱὸς οὓς θέλει ζωοποιεῖ. 22 οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα, ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ υἱῷ, 23 ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν υἱόν, καθὼς τιμῶσι τὸν πατέρα. ὁ μὴ τιμῶν τὸν υἱὸν οὐ τιμᾷ τὸν πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν. 24 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν. 25 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσονται· 26 ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ, οὕτως ἔδωκε καὶ τῷ υἱῷ ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ· 27 καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κρίσιν ποιεῖν, ὅτι υἱὸς ἀνθρώπου ἐστί. 28 μὴ θαυμάζετε τοῦτο· ὅτι ἔρχεται ὥρα ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς αὐτοῦ, 29 καὶ ἐκπορεύσονται οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως.
τέλος του Α' μέλους 
ΙΣ-ΧΣ
ΧΡΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια: