Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

το Εργοστάσιο Ανθρωπος

η προσευχή :πάτερ ημών
("η ελλάς βρίσκεται στο μέσον όλης της γης,η αττική στο μεσον της ελλάδος,η δε αθήνα στο μέσον της αττικής και στο μεσον πάλιν των αθηνών η ακρόπολις"(αριστείδης ο δίκαιος)-τώρα είναι η ώρα να δώσει τούτη η χώρα τα χρεωστούμενα δώρα)
ΚΕΦΑΛΗ-ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ  :
ο άνθρωπος είναι ένα εργοστάσιο (μηχανών=οργάνων) μεταποίησης-ανακύκλωσης "σκουπιδιών" σε χρήσιμα και λειτουργικά προϊόντα, πλήρως εξοπλισμένο και αυτόνομο στην (αυτό) λειτουργία και παραγωγή και εξέλιξη του. (όπως ακριβώς και στην φύση ένα σύστημα δάσους με τα δένδρα-καί όλη την χλωρίδα πανίδα αλλά και επιμέρους το ζωϊκό βασίλειο που υπάρχει και ζη σε αυτό ή ακόμα και μία πόλις με όλα τα συστήματα-υποδομές της όπως πχ. αρδευτικό σύστημα-αποχετευτικό-κυκλοφοριακό-χωροταξικό-διοικητικό κλπ) .
ο ανθρώπινος εγκέφαλος =το όργανο-ο νούς του, μπορεί να αναλογισθεί ως ένας ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ο οποίος διευθύνει-ρυθμίζει και προγραμματίζει τα πάντα στον ανθρώπινο οργανισμό-σώμα .(που είναι το εργοστάσιο μας) .
ειδικώτερα:
ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ= το ΟΡΓΑΝΟ το οποίο ως παρουσία και σύνθεση δίνει την εντύπωση μιάς οντότητας, ενός ζωντανού οργανισμού, μιάς υπερ-μηχανής-ενός εργοστασίου αυτοματοποιημένου και τελείου, τον οποίο αποκαλούμε: ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ καί ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ-ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΝΟΥΣ. καί είναι όντως αφού είναι το όργανο-οργανισμός διαμέσου του οποίου γίνεται η πρόσ-λήψη και προώθηση πρός το εγώ όλων των πληροφοριών-γνώσεων . (υλικό όργανο)
ΝΟΥΣ  με την ονομασία ΝΟΥΣ-τον οποίο δικαίως ταυτίζουμε με τον εγκέφαλο μας, θα πρέπει να εννοούμε ΤΟ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ-ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΝΟΥ- Η/Υ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΤΕΣ που όταν τίθενται σε λειτουργία (με εντολή του εγώ-όντος) αρχίζει 1ον) να λογίζεται-διαλογίζεται-υπολογίζει-μετρά (η αρετή του λόγου-λογισμού) 2ον) να αντιλαμβάνεται-κρίνει-διακρίνει-διαχωρίζει (η αρετή της κρίσης-ελέγχου) και 3ον) να μνημονεύει-συγκρατεί-θυμάται-αναμιμνήσκει-ται (η αρετή της μνήμης-θησαυροφυλάκιο) . όπως δε ένας υπολογιστής χρειάζεται να εξελίσσεται-αναβαθμίζεται και να ενημερώνεται-τελειοποιείται, έτσι και ο άνθρωπος προοδεύει=εξελίσσεται υλικά-ανελίσσεται ψυχικά-πνευματώνεται-πνευματικά όταν οι επιλογές του είναι ορθές καί η προσπάθεια-αγώνας του για ηθικοποίηση και πνευματοποίηση σε αλήθεια-αγάπη-σωφία θεού, είναι ειλικρινείς και υπεύθυνες και ενσυνείδητες .(νευρική ουσία-πλέγμα-σύστημα) .
ΝΟΗΣΗ-ΔΙΑΝΟΙΑ = είναι η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ βάσει ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ως εξαυτού ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ-ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (οι οποίες κάθε φορά μεταβάλλονται ανάλογα με την γνώση-παιδεία-εμπειρία-επιστήμη-ιδεολογία κλπ του ανθρώπου) το αποτέλεσμα των οποίων λαμβάνει το ανθρώπινον εγώ-ον, αφενός ως πληροφόρηση-εμπειρία απο τον εξωτερικό κόσμο και τις πράξεις του, αφετέρου απο την αξιοποίηση των εμπειριών-εντυπώσεων-πληροφοριών-γνώσεων αυτών, παράγοντας αυτόνομες και ιδιαίτερες-ανόμοιες νοητικές-διανοητικές σκέψεις που εν τέλει τις καταλήγει και καταχωρεί ως δικά της  συμπεράσματα-αποδείξεις δηλαδή τις φυλάσσει-διατηρεί διαμέσου της μνήμης και του εγώ, ως νοητική-διανοητική συνείδηση δηλαδή αντίληψη-γνώση της πραγματικότητας-του κόσμου-βίου-ζωής. (διανοητική κατάσταση-ρυθμιστικός παράγων του όντος) .σημ: η διάνοια του ανθρώπου παρότι δεν αποτελεί συστατικό  στοιχείο του τρισύνθετου ανθρώπου (ύλη-ψυχή-πνεύμα) εντούτοις προκύπτει ως εκ της παρουσίας του τρισυνθέτου ως μία ουσιαστική διάχυτη υπόσταση-κατάσταση η οποία διατρέχει και ευρίσκεται σε όλο τον οργανισμό-σώμα-ον (ευμεταβλητη-ρέουσα διανοητική ουσία δύο δυνατοτήτων) δια μέσου της οποίας το ανθρώπινον ον-εγώ εκφράζεται τετραδικά (υλικά-διανοητικά-ψυχικά-πνευματικά) και μάλιστα η διάνοια με την πάροδο του χρόνου (και αναλόγως της γνώσης-επιστήμης-εμπειρίας κλπ) γίνεται ο (απόλυτος) ρυθμιστής της ζωής του όντος παραπλανώντας και υποκαθιστώντας το εγώ (είναι ως ένα εκκρεμές-ωρολόγιον, ο νούς-νόηση-διανόηση, το οποίο μετρά-ελέγχει και υπολογίζει τα πάντα δυαδικά-κριτικά ή διακριτικά-διαχωριστικά του καλού και του κακού) . ο λόγος είναι ότι ο άνθρωπος-ανθρώπινος νούς-ανθρώπινη διάνοια, μπορεί να κάνει σκέψεις-διανοητικές όπως ακριβώς και το πνεύμα-σκέψεις πνευματικές καί εδώ ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο παρεμβαίνει το κακό και παραπλανά το ανθρώπινο εγώ,συγχέοντας στην αντίληψη του ανθρώπου τις διανοητικές σκέψεις-του κόσμου με τις πνευματικές σκέψεις-του εν ημίν θεού-πνεύματος (η διάνοια προσδίδει θετική ή αρνητική ΚΟΣΜΙΚΗ_ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ συνείδηση-αντίληψη της ΔΙΠΛΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ και το πνεύμα-εγώ προσλαμβάνει-εκ της διανοίας θετική ή αρνητική σύλληψη-αντίληψη-επίγνωση της αλήθειας-του καλού ή της αναλήθειας-του κακού). η διάνοια όμως αφορά τον εξωτερικό κόσμο και την εμπειρία καί όχι την εσωτερικότητα και τον θεό,(ο οποίος προσεγγίζεται μόνον δια του αγνού πνεύματος-πνευματικά) έτσι και καθώς ο κόσμος και ο ίδιος ο άνθρωπος εφόσον είναι δισύνθετες καταστάσεις-σφραγίζονται απο την δισυνθετότητα (καλού-κακού), πάρα πολύ εύκολα ο νούς-η διάνοια παραπλανάται απο το κακό (το οποίο είναι ο άρχων του κόσμου τούτου-της ύλης) και διαμέσου αυτής παραπλανάται και το εγώ-ον με αποτέλεσμα να οδηγείται σε παραπλανητική-αναληθή ζωή-βίο-επιλογές-πράξεις.(να γιατί προκύπτει η ανάγκη-χρεία-οφειλή, στο δισύνθετο ανθρώπινο εγώ-ον-πνεύμα, της ηθικής και πνευματικής αυτοτελειοποίησης, κλειδί της οποίας είναι και η ΥΠΑΓΩΓΗ ΝΟΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΘΕΟΥ-δηλαδή η απλοποίηση της διανοίας και κατεπέκταση και του δισύνθετου πνεύματος-εγώ).
ποιός λοιπόν είναι ο δρόμος ;
ο ιησούς χριστός! η οδός-η αλήθεια-η αληθινή ζωή :( Ματθ. 11:28)  δευτε προς με παντες οι κοπιωντες και πεφορτισμενοι καγω αναπαυσω υμας αρατε τον ζυγον μου εφ υμας και μαθετε απ εμου οτι πραος ειμι και ταπεινος τη καρδια και ευρησετε αναπαυσιν ταις ψυχαις υμων ο γαρ ζυγος μου χρηστος και το φορτιον μου ελαφρον εστιν (Σ' εμένα ελάτε όλοι όσοι κοπιάζετε κι είστε βαριά φορτωμένοι, κι εγώ θα σας αναπαύσω.Βάλτε το ζυγό μου πάνω σας και διδαχτείτε από μένα, που είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά, και θα βρείτε ανάπαυση στις ψυχές σας. Γιατί ο ζυγός μου είναι απαλός και το φορτίο μου ελαφρό». )
ποίος είναι ο νόμος-εντολή (ο ζυγός-το φορτίον) για κάθε άνθρωπο;
ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ (-καί τους εχθρούς υμών).
αγαπώ-πιστεύω (θεόν)
αγαπώ-συγχωρώ (συνάνθρωπο)
αγαπώ-μετανοώ (διάνοια-νου)
αγαπώ-υπομένω (κακό-κόσμο)
αγαπώ-ταπεινοφρονώ (εαυτό-πρός παντας)
ΔΙΣΥΝΘΕΤΟ ΠΝΕΥΜΑ=ΕΓΩ-ΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ =εντοπίζεται-επικεντρώνεται στον χώρο της κεφαλής και του ανθρώπινου νου-διανοίας (παρότι τα δύο πνεύματα που συναποτελούν ΑΜΙΓΩΣ-ΕΝΔΟΓΕΝΩΣ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ -άμεικτα-εσωτερικά-άϋλα- ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΓΩ είναι-ευρίσκονται και στα τρία επίπεδα της δημιουργίας, κυρίως πνευματικό-ψυχικό και υλικό) . ΤΟ ΕΓΩ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ-μπορεί να αναλογισθεί με την ΘΕΛΗΣΗ-ΣΚΕΨΗ-ΣΚΟΠΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ-ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑΡΧΗ (προθέσεις-προαιρέσεις-φιλοδοξίες κλπ) για την εν γένει παραγωγή-τον τρόπο λειτουργίας και την ποιότητα-αξία των προϊόντων του εργοστασίου του (κύτταρα=εργάτες, εξωτερικά και εσωτερικά όργανα=διευθυντές κλπ) .
ΣΧΕΣΗ ΝΟΥ-ΝΟΗΣΕΩΣ(ΔΙΑΝΟΙΑ) ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ-ΕΓΩ:
η τρίτη διαθήκη-αποκάλυψη του θεού ορίζει την αληθινή σχέση του νου-νοήσεως με το πνεύμα τόσο του καλού όσο και του κακού (δισύνθετον πνεύμα-εγώ). η θετική θέση-ο τρίτος νόμος εν σωφία λέγει: "ΥΠΑΓΩΓΗ ΝΟΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙ" δηλαδή άνθρωπε να υπάγης τον νου-διάνοια σου υπο τις εντολές του πνεύματος-του θεού (να υπαχθείς ως άνθρωπος-νούς στον βασιλέα πνεύμα-σωφία θεού ). η αρνητική θέση είναι : "ΥΠΑΓΩΓΗ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΝΟΪ" δηλαδή η υπαγωγή του πνεύματος στίς εντολές του νου καί που αυτό σημαίνει περιφρόνηση του θεού-πνεύματος (του καλού) και του έργου του με ταυτόχρονη υπηρέτηση του έργου του πνεύματος του κακού το οποίο γίνεται διαμέσου της διανοίας, την οποία έχει καταλάβει το πνεύμα του κακού (αφού αυτή δεν κατάφερε-δεν ηθέλησε να υπαχθεί στο πνευμα του θεού έμεινε εκτεθειμένη στις επήρρειες του κακού με αποτέλεσμα σταδιακά να καταληφθεί απο το πνεύμα του κακού και να γίνει όργανο-φερέφωνο του). στην πρώτη περίπτωση της υπαγωγής του νου-ανθρώπου πνεύματος-εγώ στο πνεύμα του θεού έχουμε ως αποτέλεσμα αφενός την ΑΝΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΝ ΗΜΙΝ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ εις τρόπον ώστε ο νους του ανθρώπου να καθίσταται ΝΟΥΣ ΕΧΩΝ ΣΟΦΙΑΝ-ΣΟΦΟΣ καί αφετέρου το ανθρώπινο εγώ να ΑΥΤΟ-ΠΝΕΥΜΑΤΟΥΤΑΙ ΣΕ ΑΓΑΠΗ-ΣΩΦΙΑ ΘΕΟΥ (αναβαθμίζεται-ανορθώνεται-ανίσταται-αναγεννάται) (ο νούς γίνεται υπασπιστής του βασιλιά-πνεύματος καί το εγώ-δισύνθετο πνεύμα χρίεται βασιλιάς-ξανακερδίζει την έκπτωτη-χαμένη του βασιλεία που έχασε προηγουμένως λόγω της αλαζονείας-επάρσεως του ) καί στην δεύτερη περίπτωση της μη υπαγωγής του νου-διανοίας στο θείον πνεύμα και της υπαγωγής της στο πνεύμα του κακου, αυτή σταδιακά καταλαμβάνεται και πλέον γίνεται όργανο και οπλοστάσιο του κακού πρός κατάληψη-παραπλάνηση και καταστροφή του εγώ-ανθρώπινου όντος-υπάρξεως. το αποτέλεσμα είναι τραγικό καθώς το ανθρώπινον ον αυτό οοδηγείται στην ΑΥΤΟκαταστροφή-εξαφάνιση του με τον δεύτερο θάνατο μετά τον υλικό του θάνατο ( κρίση-κατάκριση). (εδώ απεικονίζονται τόσο η πτώση-έκπτωση του ασώτου υιού-πνεύματος (καί του αδάμ-ανθρώπου) καί εν συνεχεία η επιστροφή-υποδοχή του απο τον πατέρα όσον και η πτώση-έκπτωση του βασιλέα Δαβίδ και η επιστροφή-αποκατάσταση του μετα την εν μετανοία ταπεινοφροσύνη του) .
ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΕΓΩ (επι-ΚΕΦΑΛΗΣ)-ΕΡΓΟΝ :
ποιον σκοπό εξυπηρετεί το εργοστάσιο άνθρωπος ;
την ηθική και πνευματική μετουσίωση (πνευματικά)-μεταμόρφωση (ψυχικά)-μεταλλαγή (υλικά) του πνεύματος του κακού (χώμα-υλιστικότητα) σε πνεύμα καλού (χρυσός-πνευματικότητα) !
ποιά είναι τα θετικά έργα (προϊόντα) του ανθρώπου-εγώ (εργοστασίου) ;
είναι τα ηθικά και πνευματικά έργα αγάπης-πίστεως-σωφίας-δικαιοσύνης-αλήθειας-ελευθερίας τα οποία φέρουν την σφραγίδα του τελείου και τα οποία είναι ικανά να εξασφαλίσουν στον συγκεκριμένο εργάτη-εργαζόμενο την αιώνια ζωή στον θεό . (σε αντίθετη περίπτωση τα αρνητικά του έργα θα τον οδηγήσουν στον πνευματικό θάνατο-αφανισμό) .
τι θα κερδίσει ο (εργοστασιάρχης) ο εργάτης-συνεργάτης του θεού ;
θα κερδίσει την πλήρη ιεραρχική ενταξη του στον θεό-την θέωση !
ποιός σκοπός θάχει επιτευχθεί μέσα απο το έργο αυτό ;
η εν (τω) παντί ενότης (αφού θάχει καταργηθεί η αστάθεια-αμφιβολία-άγνοια -φόβος- του κακού δηλαδή το κακό το ίδιο που είναι άρνηση-διαίρεση-βία-αδικία-θάνατος) και η αποκατάσταση της τάξεως παντού και εν τέλει η αποκατάσταση όλων στον θεό. (το κακό-πνεύμα μετουσιούται σε πνεύμα καλού και το εγώ-δισύνθετο πνεύμα άνθρωπος απλοποιείται-γίνεται απλούν πνεύμα καλού και τιουτοτρόπως μετά τον υλικό θάνατο του επιβεβαιώνεται και επικυρώνεται η αιώνια ζωή του στον θεο-θεούται καί αφωμοιούται στο όλον πνεύμα "θεός")
ΥΓ: μήπως και το Δένδρο σε φυσικό επίπεδο δεν λαμβάνει εκ του χώματος-γης-κοπριάς τα στοιχεία που χρειάζεται και τα οποία μετατρέπει σε ζωή και καρπούς ; μήπως και ο όφις με το δηλητήριο του δεν αποτελεί-προξενεί Θάνατο (δηλητήριο) ή και ζωή ; (μετατροπή του δηλητηρίου σε φάρμακα ίασης και σωτηρίας) .
αυτός, λοιπόν, είναι ο άνθρωπος : το εργοστάσιο μετουσίωσης του κακού σε καλό δια μέσου πράξεων-συνολικών έργων καλού και ταυτοχρόνως μετανοητικών του κακού (λαθών-κακών επλογών-ζημιών κλπ) .(είναι σε συμβολικό-αποσυμβολιστικό (αλχημικό) παράδειγμα η μεταστοιχείωση του μόλυβου-άνθρακα σε χρυσό-πολύτιμο υλικό).(ύλη-πνεύμα).

Δεν υπάρχουν σχόλια: