Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Ελλήνων Δώρα 7

("η ελλάς βρίσκεται στο μέσον όλης της γης,η αττική στο μεσον της ελλάδος,η δε αθήνα στο μέσον της αττικής και στο μεσον πάλιν των αθηνών η ακρόπολις"(αριστείδης ο δίκαιος)-τώρα είναι η ώρα να δώσει τούτη η χώρα τα χρεωστούμενα δώρα)
Η (ελλήνων) ΣΟΦΙΑ-Α : όλες οι αρχές-τα αίτια και τα αποτελέσματα της δημιουργίας του κόσμου και του ανθρώπου (της ζωής-της προέλευσης της- του σκοπού του ανθρώπου και της δημιουργίας- του τελικού σκοπού-πεπρωμένου-προωρισμού τους κλπ) ετέθηκαν και εθεμελιώθηκαν και ανεπτύχθηκαν ως μια ενιαία ΠΑΝ-ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ενότητα όλων των επιστημών απο τους αρχαίους έλληνες (παν-επιστήμονες), χιλιετίες πρίν την γνωστή ιστορική περίοδο και που οι ΕΛληνες επανα-γέννησαν-επανέφεραν στο προσκήνιο της ιστορίας όπως την γνωρίζουμε (σημ: ο Ασκληπιός υπήρξε και είναι ιστορικό πρόσωπο όπως ο Ιπποκράτης, το ίδιο και ο Απόλλων και ο Ηρακλής είναι ιστορικά πρόσωπα όπως ήταν ο Περικλής και ο Σωκράτης αλλά και πολύ πριν απο αυτούς ο Ορφέας. η γνήσια μυθολογία δεν είναι μυθολογικά-ιδεατά γεγονότα αλλά είναι ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ των θεϊκών-χρυσών χρόνων της ελληνικής φυλής και χώρας).

οι τέσσερεις κόσμοι-δίαυλοι-ποταμοί-πύλες της Σοφίας-Σωφίας του πνεύματος (που αφορούν και διέπουν τον άνθρωπο του κόσμου-ύλης-γης) : (όλα όσα αφορούν την αλήθεια την διανοητική σοφία-φιλοσοφία την ηθική την ανδρεία την δικαιοσύνη την πνευματική Σωφία και κυρίως την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (δημοκρατία-κοινωνία-πολιτεία-ελεύθερη έκφραση-δημιουργικότητα-τέχνη κλπ) η οποία είναι με την Ισότητα (αριθμός-μέτρον-συμμετρία) τον λόγο (γλώσσα-μνήμη-κρίση) και την σοφία (λογική-σκέψη-σύλληψη-αρετή) οι δομικοί λίθοι και οι  βάσεις του Ελληνικού Πολιτισμού και της διαχρονικά πατριωτικής ηρωϊκής εποποιίας-ανδρείας των ελλήνων. απο δω σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο ξεκίνησαν όλα και εδω θα ολοκληρωθούν εντελώς, αυτό είναι το πεπρωμένο του ουράνιου πνεύματος του Ελληνα-της Ελληνίδος Χώρας) .

4-ΕΠΙΣΤΗΜΗ (επιστητόν-φυσικόν-υλικόν) (ιατρική-μαθηματικά-αστρονομία-μετεωρολογία-μηχανική-γεωγραφία-γεωλογία-χημεία κλπ),
3-ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ (μετα-φυσικόν-αισθητικόν-διανοητικόν-σχηματικόν) (διανοητική φυσική-ηθική-λογική-μεταφυσική αναζήτηση-έρευνα κλπ),
2-ΘΡΗΣΚΕΙΑ (ψυχικόν-ηθικόν-συναισθητικόν-διαισθητικόν) (12Θεον-θεοί-ήρωες-ημίθεοι-δαίμονες και τέρατα κλπ),
1-ΜΥΗΣΗ-ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ (συλληπτικον-υπερβατικόν-πνευματικόν-αποκαλυπτικόν) (ιερή μυθοπλασία-μυστήρια-μαντεία-ναοί κλπ). 

οι ΕΠΤΑ-7 ΣΟΦΟΙ :

1) Θαλής ο Μιλήσιος ( 624 - 546 π.Χ. )
2) Βίας ο Πριηνεύς ( 6ος π.Χ. )
3) Πιττακός ο Μυτιληναίος ( 650 - 570 π.Χ. )
4) Σόλων ο Αθηναίος ( 640 - 560 π.Χ. )
5) Περίανδρος ο Κορίνθιος ( 627 - 587 π.Χ. )
6) Χίλων ο Λακεδαιμόνιος ( 6ος π.Χ. )
7) Κλεόβουλος ο Ρόδιος ( 6ος π.Χ. )

αιώνιες ρήσεις του μαντείου των δελφων :
ΓΝΩΘΙ Σ'ΑΥΤΟΝ- Εί- ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ

ΓΝΩΘΙ Σ'ΑΥΤΟΝ-Γνώρισε τον εαυτό σου
Εί- (που είναι)-το Εγώ σου Ανθρωπε
ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ-Μή κάνοντας τίποτα υπερβολικό

(πνεύμα) εαυτός -εγώ- άνθρωπος (ον)

(άκρον) υπερβολή- μέση οδός- έλλειψη (άκρον)

ιδού η οδός της σύλληψης-κατανόησης-πραγμάτωσης του μέτρου, της εν-διά-μεσης οδού, της Π-ύλης Εισόδου και εξόδου στο πνεύμα: η μέση οδός συντελεί στην κατάργηση τόσο της έλλειψης όσο και της υπερβολής. ελλείψει της ελλείψεως όσο και της υπερβολής, παύει να υφίσταται η ίδια η μέση οδός- η γέφυρα που γεφύρωνε την έλλειψη και την υπερβολή! (εγώ ειμί η οδός...). Το πνεύμα εκ φύσεως είναι υπέρμετρον και υπερβατικόν και το ον μεμετρημένον και κοσμικόν, το εγώ δεν πατά πουθενά, ούτε σε γη ούτε σε θάλασσα, μέχρι την ώρα που θα ενώσει την γη και την θάλασσα με την δική του αυτοθυσία, τον θάνατο (του εγώ) και την ανάσταση του (έκπτωτου-πνεύματος) .

(τα παραγγέλματα αυτά της σωφίας του πνεύματος οδηγούν τον άνθρωπο στο να αγαπήσει τον θεό-εαυτό-συνάνθρωπο και έτσι να οδηγηθεί στα σκαλοπάτια της αλήθειας και της μύησης στην αλήθεια, αλήθεια δε ο θεός, η αγάπη-σωφία)

ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΣΟΦΙΑΣ των 7 : (προετοίμασαν τον 5ο αιώνα και την έλευση του Σωκράτη ο οποίος προετοίμασε το δρόμο του χριστού για τους έλληνες) .
  • Έπου Θεόν (ακολούθα τον θεό-ο ήλιος).
  • Θεὸν σέβου (να πιστεύεις-να εκτίμας-να σέβεσαι τον θεό).
  • Χρῶ τοῖς θεοῖς (να τηρείς τις θεϊκές εντολές). 
  • Ζευς ταπεινοί τα υψηλά και τα ταπεινά υψοί. (ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται και ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται-ισ.χρ).
  • Σοφίᾳ χρῶ (είναι πρέπον να ακολουθείς την σοφία).
  • Σοφόν το σαφές (η σαφήνεια είναι δείγμα σοφίας).
  • Έσο φιλαλήθης (αγάπα-λέγε την αλήθεια).
  • Αλήθειαν κρήσαι (αλήθειαν κράτησε-μείνε στην αλήθεια)
  • Θεράπευε αλήθειαν (να υπηρετείς την αλήθεια).
  • Ένδον σκάπτε (μέσα-εντός σου ενδοσκόπει-ερέυνα-σκάπτε).
  • Εγκράτειαν άσκει.
  • Αδίκα φεύγε (απο-φεύγε).
  • Πρᾶττε δίκαια.
  • Βίᾳ μηδὲν πράττειν
  • Αρχή σοφίας της αγνοίας η γνώσις
  • Μέτρον άριστον.
  • Μέτρῳ χρῷ (να χρησιμοποιείς την μεση οδό)
  • Ἁμαρτὼν μεταβουλεύου (αμάρτησες; μετανόει).
  • Κακίας ἀπέχου (νήστευε το κακόν).
  • Κέρδος αἰσχρὸν κάκιστον.
  • Μὴ ἐπαίρου ἐπὶ δόξῃ (μην επαίρεσαι όταν σε επεφημούν)
  • Μηδενὶ φθόνει (μη ζηλοφθόνει).
  • Ὁμόνοιαν δίωκε (να είσαι ομονοητικός-συγκαταβατικός).
  • Ὅρκῳ μὴ χρῶ (μην ορκίζεσαι-μην δίνεις όρκους).
  • Ἀρετὴν ἐπαίνει.
  • Γηράσκω δ' αεί πολλά διδασκόμενος.
  • Μὴ ψεύδου, ἀλλ᾽ ἀλήθευε .
  • Νόμοις πείθου (να πείθεσαι-τηρείς τους νόμους).
  • Ἡ γλῶττα μὴ προτρεχέτω τοῦ νοῦ.
  • Κακόν ακρασία (το κακόν είναι ακολασία).
  • Βλαβερὸν ἀκρασία (κακό πράγμα η ακυριαρχησία)
  • Σωφροσύνην φιλείν (αγάπα την σύνεση-νουνέχεια.
  • Φρόνησιν ἀγάπα (αγάπα την ώριμη σκέψη-φρονημάδα).
  • Ἀφροσύνην μὴ προσδέχου (ανοησίαν-ασωτείαν μην αποδέχεσαι).
  • Μὴ προσδέχου τὸ φαῦλον (μην αποδέχεσαι το αισχρόν) .
  • Φιλό-σοφος γίνου (αγάπα την θείαν σοφία).
  • Χαλεπόν εαυτόν γνώναι (το δυσκολότερο είναι η εαυτού γνώση).
  • Χαλεπὸν τὸ εὖ γνῶναι (δύσκολο να γνωρίζεις το ορθόν-καλόν). 
  • Λάλει καίρια (ομίλει ακριβώς- και στον κατάλληλο χρόνο).
  • Φίλων παρόντων καὶ ἀπόντων μέμνησο (έσω ευγνώμων και μνήμων για τους απόντες και παρόντες φίλους-αδελφούς) .
  • Τί δύσκολον; Τό ἐαυτόν γνῶναι.
  • Τί εὔκολον; Τό ἄλλῳ ὑποτίθεσθαι (εύκολο να συμβουλεύεις τους άλλους) .
  • Τί κοινότατον; Ἐλπίς. Και γάρ οἵς ἄλλο μηδέν, αὔτη παρέστη (όταν όλα τα άλλα-δώρα έχουν χαθεί, αυτή είναι παρούσα).
  • Τί τάχιστον; Νούς. Διά παντός γάρ τρέχει (άστατος νους).
  • Τί πρεσβύτερον; Θεός. Ἀγέννητον γάρ ἐστιν.
  • Τί ἰσχυρότατον; Ἀνάγκη. Μόνον γὰρ ἀνίκητον (ανάγκα και θεοί πείθονται).
  • Τί σοφώτερον; Χρόνος. Τὰ μὲν γὰρ εὕρηκεν οὖτος ἤδη, τὰ δ᾿ εὑρήσει (όλα τα αποκαλύπτει ο χρόνος και ουδέν κρυπτόν υπο τον ήλιον).
  • Τί βλαβερώτατονΚακία. Καὶ γὰρ τὰ χρηστὰ βλάπτει παραγενομένη (όπου κακία (άχρηστη) εκεί και η βλάβη-ζημία-κακία.
  • Τί κάλλιστον; Κόσμος. Πᾶν γὰρ τὸ κατὰ τάξιν τούτου μέρος ἐστί (κόσμος-τάξις-ευταξία-ομορφιά-ωραιότης-ωριμότης-φωτεινότης, κοσμήματα του πνεύματος του δημιουργού του κόσμου).
περιληπτικά!:
πίστευε-σέβου-ακολούθα θεον-να υπακούς τις εντολές του θεού-της σοφίας-να υπηρετείς την αλήθεια-να είσαι ταπεινός-φιλαλήθης-δίκαιος-εγκρατής-να μετανιώνης για τα λάθη σου-να μην χρησιμοποιείς ποτέ βία-να μην φθονείς τον συνάνθρωπον-να μην κερδοσκοπείς-να πράττεις τα δίκαια-να μην επαίρεσαι- να μην είσαι αλλαζόνας- να είσαι συγκαταβατικός-να είσαι ενάρετος- να μην ψεύδεσαι- να είσαι ομονοητικός-σώφρων-φρόνιμος-να μην είσαι αισχρός με κακίες- να τηρείς τους νόμους της πολιτείας-να επιδιώκης την αυτογνωσία- να μιλάς όταν πρέπει όπου πρέπει και όσο πρέπει-φρόντησε να μαθαίνεις τα χρήσιμα και να διαπαιδαγωγείς τον εαυτό σου στο μέτρο και την αρετή- να μην δίνεις ποτέ όρκους- να ενδοστροφείς-αυτοελέγχεαι- να μην προτρέχει η γλώσσα σου της φρόνησης σου- να διδάσκεσαι από όλα γύρω σου τα συμβαίνοντα-να γνωρίζεις τον θεό τον εαυτό σου τον κόσμο-την ανάγκη-τον χρόνο-το κακό-το καλόν και το βλαβερόν στην ζωή σου-να αγαπάς και να ενθυμήσαι τους φίλους σου ζώντες και νεκρούς......!!!

Εδώ απαντώνται-επι-ΛΥΟΝΤΑΙ όλα τα "καυτά" θέματα-προβλήματα του ανθρώπου της ζωής του και της οδού που αυτός οφείλει να ακολουθήσει, δηλαδή του παρουσιάζουν την αλήθεια που οφείλει να κάνει "κτήμα του", που οφείλει να γνωρίσει-βιώσει-τηρήσει ώστε να έχει μια ζωή ηθικη-πνευματική και όχι υλιστική-διανοουμενίστικη-γνωστική-κοσμική-διασκεδαστική-εν τέλει άσωτη και στα πλαίσια της αναλήθειας- του αποκρυπτόμενου κακού-ψεύδους- της πρόσκαιρης-εφήμερης επιβίωσης-διαβίωσης-συμβίωσης .

σήμερα ,αυτή η αρχαια σοφία-σωφία, υπο το φως και της χριστικής διδασκαλίας συλλαμβάνεται-κατανοείται-αποκαλύπτεται ως τριτοδιαθηκική αλήθεια-αποκάλυψη για την φύση και θέση και το έργο τόσο του Θεού-ο ών όσο και του κακού-ο μη ών και του ανθρώπου-το μηδέν (ωόν) . Το χριστικό φως της αλήθειας είναι το κλειδί της κατανόησης της αρχαίας σοφίας και της πνευματικής σύλληψης και (προσωπικής) αποκάλυψης της αλήθειας στον μαθητή ο οποίος θέλει να μυηθεί -αυτομυηθεί στην αλήθεια και την αποστολή του στον κόσμο .


"και γνωσεσθε την αληθειαν και η αληθεια ελευθερωσει υμας"
ερωτ-απαντώ λοιπόν :
τι είναι το κακόν;
το πρόβλημα!
τι είναι ο άνθρωπος; 

το αίνιγμα! 
τι είναι το καλόν; 
η λύσις!
ποιό είναι το πρόβλημα;
το σκότος της άγνοιας και της αναλήθειας!
ποιό είναι το αίνιγμα;
η ανθρώπινη δισυνθετότης καλού και κακού!
ποιά είναι η λύσις;
η απλότης!(η απλοποίηση της δισυνθετότητος)
πώς αίρεται το πρόβλημα του κακού;
δια μετουσιώσης του σε καλόν!
πώς επιλύεται το αίνιγμα του ανθρώπου;
δια απλοποιήσης της δισυνθετότητας του!
πώς επιτυνχάνεται η απλότητα του καλού;
δια της πραγματοποιήσης της ενότητας παντού!
ποιό λοιπόν είναι το πρόβλημα του ανθρώπου ; 
ήταν εξ'αρχής, είναι σήμερα και θα είναι μέχρι της επιστροφής του στον θεό: ΤΟ ΚΑΚΟ ΤΟΥ! (δες-το πρόβλημα )

Δεν υπάρχουν σχόλια: