Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

Ελλήνων Δώρα 8

("η ελλάς βρίσκεται στο μέσον όλης της γης,η αττική στο μεσον της ελλάδος,η δε αθήνα στο μέσον της αττικής και στο μεσον πάλιν των αθηνών η ακρόπολις"(αριστείδης ο δίκαιος)-τώρα είναι η ώρα να δώσει τούτη η χώρα τα χρεωστούμενα δώρα)
 http://content-mcdn.feed.gr/filesystem/images/20101223/engine/newego_LARGE_t_1101_41181539_type11495.jpg
Η (ελλήνων) ΣΟΦΙΑ-Β : ΤΟ (έλληνον) ΚΑΛΛΟΣ :

ΑΦΡΟΔΙΤΗ: ΚΑΛΛΟΣ- ΕΡΩΣ- ΑΡΜΟΝΙΑ

ΑΦΡΟΔΙΤΗ: θεά της ομορφιάς-ωραιότητος, του έρωτα και της αρμονίας. γεννήθηκε απο τον αφρό των γεννητικών οργάνων του ουρανού (Α' θεϊκή βασιλεία) τα οποία απέκοψε ο γιός του κρόνος (Β' θεϊκή βασιλεία) και τα οποία έπεσαν στην θάλασσα κοντά στην νήσο Κύθηρα αλλα παρασυρμένη απο το κύμα αναδύθηκε στην Πάφο της Κύπρου-κύπρις (πέτρα του ρωμιού) . η θεά αφροδίτη λατρευόταν κυρίως στην πάφο της κύπρου όπου και της αφιερώθηκε-χαρίστηκε ολόκληρο το νησί απο τον πατέρα των θεών δία (Γ' θεϊκή βασιλεία) αλλά και στα κύθηρα-κυθηρεία (όπου πρωτογεννήθηκε απο το σπέρμα του ουρανού) και την υπόλοιπη ελλάδα όπου είχε ναούς και ιέρειες αφιερωμένες στην λατρεία της .

η ΑΦΡΟΔΙΤΗ είχε 3 βασικές εκφράσεις α) ουρανός-ουρανία β) (κ)αιθερία ή κυθηρεία-αιθήρ ή γ) πάνδημος ή κοινή-ύλη .

η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ως θεά του έρωτα έκανε πολλούς εραστές-παρότι ήταν παντρεμένη με τον ΗΦΑΙΣΤΟ, θεό του πυρός, όπως τον ΑΡΗ, θεό του πολέμου, τον ΕΡΜΗ, θεό του λόγου και της επικοινωνίας κλπ.
απο τον ερμή απέκτησε τον : ΕΡΜΑΦΡΟΔΙΤΟΣ (ερμής-αφροδίτη)
απο τον άρη απέκτησε τον : ΕΡΩΣ- ΦΟΒΟΣ- ΔΕΙΜΟΣ (τρομερός)

ΑΦΡΟ-ΔΙΤΗ : σημαίνει αυτή που γεννήθηκε-δίτη απο τους αφρούς της θάλασσας, η αφρογεννημένη, η αιθερία, η αυρο-δίτη (αύρα=aura) .

είνα προφανές ότι η αφροδίτη αντιπροσωπεύει μία τριαδική ιδέα-αλήθεια για τον άνθρωπο του κόσμου (κόσμος-άνθρωπος=δισύνθετοι καλού-αιθέριο και κακού-σκοτεινό) : α) την ουράνια καταγωγή της= το πνεύμα-αλήθεια β) την αιθέρια φύση της= αγάπη-ψυχή και την υλική-διανοητική σοφία-έκφραση της-έρως και νούς . αναπόφευκτα και οι επιλογές-σχέσεις και τα τέκνα της θα είναι κατουσίαν δυαδικά όπως η φύση του κόσμου και του ανθρώπου (δυαδικότης-δισυνθετότης καλού και κακού) .

ΕΡΩΣ-ο έρωτας είναι τεσσάρων εκφράσεων:
Α- έρωτας θείος-πνευματικός
Β-έρωτας ψυχικός-συναισθηματικός
Γ-Δ-έρωτας υλικός-αισθητικός και διανοητικός-φιλοσοφικός

ΕΡΩΣ-ο έρωτας είναι δύο φύσεων:
Α-του καλού (τρυφερός-γαμήλιος-ειρηνικός)
Β-του κακού (σεξιστικός-βίαιος-κτηνώδης)

ΚΑΛΛΟΣ-φυσικόν η συμμετρία και διανοητικόν η ευφυϊα
ΚΑΛΛΟΣ-ηθικόν η ωραιότητα
ΚΑΛΛΟΣ-πνευματικον η φωτεινότητα

ΚΑΛΛΟΣ- καλόν η καλωσύνη (αγάπη-ευψυχία-αγαθότης)
ΚΑΛΛΟΣ- κακόν η ανηθικότης (κακία-δειλία- αδιαφορία)

σημ: συνεπώς το φυσικόν ή διανοητικόν κάλλος (ή ο έρωτας) σε έναν άνθρωπο δεν μπορούν να του εξασφαλίσουν ομοιότητα ή σχέση με το θείον-πνεύμα παρότι του εναποθέτουν μεγάλη ευθύνη καθώς περι-φέρει την ομορφιά-συμμετρία του (δοσμένον δωρον) και έχει ΥΠΟχρέωση να ανταποδίδει στο χάρισμα-δώρον το δικό του δωρον-την ηθική καλοσύνη (που απαιτεί θυσία-αυτοθυσία-αγάπη κλπ)

ΑΡΜΟΝΙΑ: συμμετρία-ωραιότητα-ηθική-αλήθεια
αντίθετο της αρμονίας και ενάντιο της είναι η ΔΥΣΑΡΜΟΝΙΑ: ασύμμετρον-ανώριμον-ανήθικον-αναληθές .

ΗΦΑΙΣΤΟΣ= ανθρώπινη σοφία (ήρα) και εν ταυτώ θεία σωφία (δίας) (ενώ η αθηνά είναι η θεία σωφία) .
ΕΡΜΗΣ= έλλογος λόγος-υπηρετεί την αλήθεια-μεταφέρει την ουράνια θέληση στούς ανθρώπους .
ΑΡΗΣ= άλογες δυναμεις-υπηρετεί την ασυνείδητη ανθρώπινη φύση- εξωθεί τους ανθρώπους σε πόλεμο.

ΕΡΜΑΦΡΟΔΙΤΟΣ= διπολικόν τέκνον-δώρον (απο την ένωση) του θείου λόγου και της ουράνιας-πνευματικής σωφίας-αφροδίτης, αποτελεί την διπλική οδό της αγάπης-σωφίας του κάθε ανθρώπου, την τελειωτική οδό της σωτηρίας του .

ΕΡΩΣ=διφυής = τέκνον της πανδήμου-υλικοδιανοητικής αφροδίτης και του εμπόλεμου-πολεμοχαρή άρη (υλοδιανοητικός), αποτελεί την οδό της απωλείας του κάθε ανθρώπου (σεξ-ερωτας-κοιλιοδουλεία-διασκέδαση-διανοητικές γνωσιολογικές και γνωστικός-κοσμικές-επιστημονικές συζητήσεις (: μηδέν απο μηδέν, μηδέν!).

ΕΡΩΣ ΘΕΙΟΣ=διπολικός = είναι ο ΕΡΜΑΦΡΟΔΙΤΟΣ !

ΦΟΒΟΣ= διφυής= τέκνον του άρη-αφροδίτης : φοβάται αλλά και σπέρνει τον φόβο, είναι δειλός αλλά και επιθετικός-θρασύδειλος κλπ

ΦΟΒΟΣ ΘΕΟΥ=διπολικός= είναι η αιδώς (συστολή-ντροπή-σεμνότης), ο φόβος της ύβρεως (βλασφημία-αμαρτία) και ο φόβος της μη απόδοσης των ορθών τιμών- σεβασμού- ενδεδειγμένων σπονδών προς το θείον.

σημ: (ὓβρις→ ἂτη→ νέμεσις→ τίσις ) ΥΒΡΙΣ: δηλαδή ΑΜΑΡΤΙΑ-προσβολή προς το θείον είτε δια πράξεων είτε δια λόγων κλπ. η ύβρις πάντοτε  προκαλούσε την επέμβαση των θεών, και κυρίως του Δία, που έστελνε στον παραβάτη-υβριστή την άτιν δηλαδή το θόλωμα, την τύφλωση του νου. Αυτή με τη σειρά της οδηγούσε τον υβριστή σε νέες ύβρεις, ώσπου να διαπράξει μια πολύ μεγάλη α-νοησία-αφροσύνη, να υποπέσει σε ένα πολύ σοβαρό σφάλμα, το οποίο προκαλούσε την νέμεση, την οργή και εκ-δίκη-ση των θεών (νόμος της ανταπόδοσης- αντιπεπονθός= θεία δίκη) και η οποία με την σειρά της επέφερε την τίσιν δηλ. την τιμωρία και τη συντριβή- καταστροφή του.

ΔΕΙΜΟΣ=διφυής = τέκνον της αφροδίτης-άρη: είναι ο τρόμος- η οργή, αυτός που σπέρνει τον τρόμο-φόβο, ο φοβερός και τρομερός στον πόλεμο, ο τρομοκράτης, αυτός του οποίου η παρουσία προξενεί τρόμο φόβο φρίκη φυγή καταστροφή (όπως ο πατέρας του ο πόλεμος-άρης).

ΔΕΙΜΟΣ-με την πρωτοδιαθηκήν  έννοια του ΝΟΜΟΥ (θα ισχύει πάντοτε μέχρι τέλους των αιώνων) ο οποίος είναι φοβερός και τρομερός στην όψη-οργή-ανταπόδοση του επι τω κακώ ή επι τω καλώ (πάντοτε δικαίως). προς καλύτερη κατανόηση του "φοβερού και τρομερού" νόμου= ΚΕΡΒΕΡΟΣ-φύλακας της τάξεως και δικαιοσύνης =Δείμος-Δεινός :

Αποκ. 16:19 και εγενετο η πολις η μεγαλη εις τρια μερη και αι πολεις των εθνων επεσαν και βαβυλων η μεγαλη εμνησθη ενωπιον του θεου δουναι αυτη το ποτηριον του οινου του θυμου της οργης αυτου (ο θεός ούτε θυμώνει ούτε οργίζεται, προς δική μας και μόνο κατανόηση του νόμου της ανταπόδοσης του κακού ή του καλού, λαμβάνει τον ρόλο του νόμου ο ίδιος ο θεός)

Γέν. 28:16-18 και εξηγερθη ιακωβ απο του υπνου αυτου και ειπεν οτι εστιν κυριος εν τω τοπω τουτω εγω δε ουκ ηδεινκαι εφοβηθη και ειπεν ως φοβερος ο τοπος ουτος ουκ εστιν τουτο αλλ η οικος θεου και αυτη η πυλη του ουρανου και ανεστη ιακωβ το πρωι και ελαβεν τον λιθον ον υπεθηκεν εκει προς κεφαλης αυτου και εστησεν αυτον στηλην και επεχεεν ελαιον επι το ακρον αυτης.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ: ΚΑΛΛΟΣ- ΕΡΩΣ- ΑΡΜΟΝΙΑ :

κάλλος-αριθμός : ένας αριθμός μπορεί να είναι θετικός ή αρνητικός, το ίδιο και το κάλλος (όταν δεν χρησιμοποιείται- αξιοποιείται επι τω καλώ).

κάλλος- σώμα: ένα σώμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί θετικά ή αρνητικα ( η ρώμη, τα όργανα του κλπ) το ίδιο και το κάλλος (όταν αντί να προσελκύει εραστές- αναζητητές της πήγης του κάλλους και της ωραιότητας, που είναι το φως της αλήθειας-αγάπης-σωφίας, έλκει-τραβά ανθρώπους σκοτεινούς οι οποίοι ποθούν προσωρινά να ρουφήξουν-εντρυφήσουν το κάλλος-φωτεινότητα ενός ανθρώπου (συνήθως εξαρτώμενου ή αμαθή ή παραπλανημένου, με σωματικά όμως προσόντα ερεθιστικά-προκλητικά) .

έρως-λόγος : ένας λόγος μπορεί να είναι δημιουργικός ή καταστροφικός, το ίδιο και ο έρωτας (ανάλογα την ποιότητα του και που απευθύνεται, εαν είναι άδολος και αγνός ή δόλιος και πονηρός) .

έρως-νούς: ο νούς μπορεί να γίνει σοφός ή να γίνει ανόητος, το ίδιο και ο έρωτας (ανάλογα εάν επιλέξει την οδό του αλτρουϊσμού-παροχικός ή την οδό του υπολογισμού-ιδιοτελής)

αρμονία-αρετή : κάθε αρετή απο-πνέει μία ποιότητα αρμονίας δηλαδή αλήθειας-ελευθερίας-ενότητος (ενώνει-κοινωνεί-συνεισφέρει) .

κάλλος: ωραιότης-φωτεινότης=καλόν

έρως: αναζήτηση της αλήθειας-σοφίας=σοφόν

αρμονία: συμπεριέχει-ακτινοβολεί το κάλλος και την ωραιότητα, την σοφία και την αγάπη, την αρετή και τον λόγο, την ειρήνη και την ενότητα=αληθές

ιδού λοιπόν ο σκοπός του κάλλους και των εραστών του κάλλους : Η ΑΡΜΟΝΙΑ
ιδού λοιπόν ο σκοπός του έρωτος και των εραστών της σοφίας : Η ΑΡΜΟΝΙΑ
ιδού λοιπόν η αληθινή φύση της αφροδίτης και των ερώτων της : να μπορέσει ο άνθρωπος να λάβει το νήμα (αριάδνη) της εξόδου απο τον ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΠΡΟΣΚΑΙΡΩΝ ΜΟΡΦΩΝ (παρότι κόσμος=κόσμημα=κάλλος είναι ο λαβύρινθος του κακού) και να εισέλθει σε έναν ανώτερο ΑΙΘΕΡΙΟ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΙΟ ΚΟΣΜΟ που κυριαρχούν οι ιδέες και το φως-Η ΑΡΜΟΝΙΑ (ουρανό-πόλις εδεμ) .

Ο μύθος της Διοτίμας (201d-212c)
-Καλά, Σωκράτη, δεν γνωρίζεις, είπε γελάσασα η σοφή Διοτίμα, ότι ο Έρως είναι παιδί του Πόρου (ο πλούτος) και της Πενίας (η φτώχεια) !- Μα γι΄αυτό ακριβώς ήρθα μέχρι τη μακρινή Μαντίνεια, Διοτίμα, γιατί έχω ανάγκη από δασκάλους. Την ώρα λοιπόν που γεννήθηκε η Αφροδίτη είχανε τραπέζι οι Θεοί και οι άλλοι και ο γιος της Μήτιδος, ο Πόρος. Όταν πια αποδείπνησαν, καθώς δα ἠτανε συμπόσιο, ήλθε για να επαιτήσει η Πενία και έστεκε στις θύρες. Ο Πόρος τότε μεθυσμένος από το νέκταρ, γιατί κρασί δεν υπήρχε ακόμα, μπήκε στον κήπο του Διός βαρύς-βαρύς και αποκοιμήθηκε. Η Πενία λοιπόν έχοντας στο νού της, εξαιτίας που ήταν άπορη, να κάμει παιδί με τον Πόρο, ξαπλώνεται κοντά του και συνέλαβε τον Έρωτα. Για τούτο δα έγινε και της Αφροδίτης συνοδός και δούλος, γιατί γεννήθηκε στα γενέθλια εκείνης και ακόμα γιατί από φυσικού του είναι εραστής της ομορφιάς και η Αφροδίτη είναι δα όμορφη. Επειδή λοιπόν είναι του Πόρου και της Πενίας γιος ο Έρως βρίσκεται σ΄αυτήν εδώ την κατάσταση. Και πρώτα - πρώτα είναι πάντα φτωχός και κάθε άλλο παρά απαλός και τρυφερός, όπως νομίζουν οι πολλοί, αλλά σκληρός και ακατάστατος και ανυπόδητος και άστεγος, πλαγιάζει πάντα χάμω και χωρίς στρώμα, κοιμάται στο ύπαιθρο, στις θύρες και στους δρόμους, έχοντας της μητέρας του τη φύση, πάντα με τη φτώχεια σύντροφος. Και κατά τον πατέρα του πάλιν είναι επίβουλος στους όμορφους και στους καλούς, όντας ανδρείος και φιλοκίνδυνος και σφριγηλός, δεινός κυνηγός, πάντα πλέκοντας κάποια σχέδια κι επιθυμητής της φρόνησης και είναι άξιος και να εύρει φιλοσοφώντας σ΄όλη του τη ζωή, δυνατός γοητευτής και φαρμακευτής και σοφιστής. Και ούτε σαν αθάνατος είναι από τη φύση του ούτε σαν θνητός, αλλά μέσα στην ίδια ημέρα πότε ανθίζει και ζη, όταν εύρει αφθονία, πότε πάλιν πεθαίνει και πάλιν ξαναγεννιέται, γιατί το έχει από τη φύση τού πατέρα του. Και ό,τι κερδίζει πάντα το χάνει έτσι που μήτε άπορος είναι ποτέ ο Έρως μήτε πλούσιος. Και πάλιν είναι ανάμεσα στη σοφία και στην αμάθεια .

ΔΙΟΤΙΜΑ :Διός τιμή, τιμάται υπο του Διός, τιμά τον Δία.
  • ο Έρως είναι παιδί του Πόρου (ο πλούτος) και της Πενίας (η φτώχεια
  •  ο έρως είναι σκληρός και ακατάστατος και ανυπόδητος και άστεγος, πλαγιάζει πάντα χάμω και χωρίς στρώμα, κοιμάται στο ύπαιθρο, στις θύρες και στους δρόμους, έχοντας της μητέρας του τη φύση, πάντα με τη φτώχεια σύντροφος.
  •  Και κατά τον πατέρα του-ο πλούτος πάλιν είναι επίβουλος στους όμορφους και στους καλούς, όντας ανδρείος και φιλοκίνδυνος και σφριγηλός, δεινός κυνηγός, πάντα πλέκοντας κάποια σχέδια κι επιθυμητής της φρόνησης και είναι άξιος και να εύρει φιλοσοφώντας σ΄όλη του τη ζωή, δυνατός γοητευτής και φαρμακευτής και σοφιστής
  •  Και ούτε σαν αθάνατος είναι από τη φύση του ούτε σαν θνητός
  •  αλλά μέσα στην ίδια ημέρα πότε ανθίζει και ζη, όταν εύρει αφθονία, πότε πάλιν πεθαίνει και πάλιν ξαναγεννιέται.
  •  Και ό,τι κερδίζει πάντα το χάνει έτσι που μήτε άπορος είναι ποτέ ο Έρως μήτε πλούσιος .
  • Και πάλιν είναι ανάμεσα στη σοφία και στην αμάθεια.
πνεύμα----εγώ
πλούτος- φτώχεια
πατέρας- μητέρα
σοφία- αμάθεια
δυνατός- δειλός
κλπ

πνεύμα=αρετές=πλούτος=σοφία-δύναμις=πατέρας (πηγή) των αρετών
εγώ=ελαττώματα=φτώχεια=αμάθεια=αδυναμία=μητέρα (μήτρα) των παθών

καρπός-τέκνον του πλούτου-πόρου και της πενίας-φτώχειας είναι ο έρωτας (προς άνθρωπο-γνωση-επιστήμη κλπ) η ποιότητα του οποίου εξαρτάται απο τον βαθμό ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ-ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ-ΩΡΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, δηλαδή ανάλογα με την ηθική και πνευματική του εξέλιξη-ανέλιξη-πνευμάτωση.

χωρίς ηθική τελείωση, το σπερματικό κακό του ανθρώπου εκ-βλαστάνει και χωρίς πνευματική τελείωση το κακό του ανθρώπου θεριέυει !

εάν ο καρπός του έρωτα ενός ή δύο ή περισσότερων ανθρώπων είναι η ηδονή ή η κοσμική-φιλοσοφική-επιστημονική γνώση ή η κοσμική διασκέδαση κλπ, αυτός θα είναι ένας σαπρός-σάπιος καρπός ο οποίος μόνο κακό και διαίρεση-χωρισμό θα φέρει στον τρώγοντα ή στους τρώγοντες αυτόν,

εάν ο καρπός του έρωτα ενός ή δύο ή περισσότερων ανθρώπων είναι η ηθική ή η γνώση της αλήθειας ή η ενάρετη ζωή-ψυχαγωγία κλπ, αυτός ο καρπός θα είναι αγαθός-καλός-σοφίας και ο οποίος θα επιφέρει μόνο ένωση και ενότητα και δημιουργικότητα στον τρώγοντα ή τους τρώγοντες αυτόν .

ο αληθινός έρωτας είναι ΑΓΝΟΣ, δηλαδή σοφός, αγαπητικός, ήπιος, ειρηνικός, ζέων-πύρινος, διαχυτικός-παροχικός-αλτρουϊστικός, συνεισφέρων, αλληλέγγυος, αδελφοποιός, ενωτικός, αρμονικός-ηθικός και πάντοτε γεμάτος με πάθος για την οδό την αλήθεια την ζωή την διπολικότητα, τον θεό .

ο κοσμικός έρωτας είναι ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΣ, δηλαδή ελκτικός, επιδεικτικός, εντυπωσιακός, ζηλιάρης, ερωτιάρης-παθιασμένος-αχαλίνωτος, κοιλιόδουλος, ακόρεστος και καταντάει στις περισσότερες των περιπτώσεων και ζωώδης και κτηνώδης και άλογος-παράλογος και πάντοτε συγκεχυμένος, γεμάτος σαρκικό πάθος για την ζωή την καλοπέραση την διασκέδαση-πόση, την ομαδική συνέυρεση και την θεοποίηση της κοσμικής ζωής .

σημ: φανταστείτε δύο νέους να είναι ερωτευμένοι και ο έρωτας τους αυτός να βασίζεται στην κοινή τους αγάπη και την αλήθεια την οποία βιώνουν ως κοινό πεπρωμένο, αμοιβαία-διπολική αγάπη-σχέση, ισότιμη και κοινή ζωή- διαβίωση, έντιμη και ειλικρινή ανάληψη των βαρών-ευθυνών-υποχρεώσεων και τέλος μια (επερχόμενη) ένωση στα πλαίσια της κοινής αλήθειας-οδού-ζωής . μα και αν δεν.. το κρεβάτι ..δεν το γαμήσι ! ( στον βαϊτση στον βαϊτση !!) .

ο ΕΡΩΣ εν γένει είναι ένα ΚΙΝΗΤΡΟΝ για την ζωή, η ποιοτική εξέλιξη του οποίου θα εξαρτηθεί απο τις επιλογές-αποφάσεις-πράξεις-έργα του κάθε ανθρώπου. αυτό που έχει σημασία είναι πάντοτε να εξετάζονται οι προθέσεις και προαιρέσεις και τα κίνητρα μιας επικείμενης ερωτικής σχέσης-κατάστασης.

το φαίνεσθαι και το είναι: εξωτερικότητα (κάλλος-έρως)- εσωτερικότητα (ηθική- σωφία)
είναι το εξωτερικά ωραίο και αληθινά ωραίο ;
είναι η δικαίωση σου απο το δικαστήριο η απόδοση αληθινής δικαιοσύνης ;
είναι ο έρωτας σου προς εμένα αγνός και αληθινός ή επιφανειακός και εφήμερος και επιπόλαιος ;
είναι καλόν-ηθικόν εγώ να κερδίζω εκμεταλλευόμενος τους συνανθρώπους μου και να εφησυχάζω διότι αυτό που κάνω είναι σύμφωνο με τους νόμους του κράτους ;

Ερως-φυσικός-ένστικτο (αισθήσιακός) = δεν διαφέρει των άλογων ζώων

Ερως-ηθικός-σωφία (ενσυνείδητος) = βεβαιώνει την μοναδικότητα "πνεύμα-ον-άνθρωπος"

ΚΑΛΛΟΣ= φύσει αρεστόν-προτιμητέον
στην ύλη =ευμορφία-ομορφιά
στην ψυχή= ωραιότητα-φωτεινότητα-αρμονία
στην διάνοια= νοημοσύνη-εξυπνάδα
στο πνεύμα= αλήθεια-φως

ΕΡΩΣ= φύσει διφυής γιαυτό και είναι παθητός και εν ταυτό επιθετικός, ημερεύει αλλά και αγριέυει τους εραστές, ενώνει αλλά και προξενεί διαμάχες στους ερωτευμένους, μία πάνω μια κάτω, πότε ανυψώνει πότε κατακρημνίζει και πάει λέγοντας ! τι είναι ο ΕΡΩΣ ; μα ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ είναι ! τι είναι ο άνθρωπος ; μα η κατάσταση της δισυνθετότητας-διφυής στον κόσμο-ο οποίος επίσης είναι διφυής-δισύνθετος καλού-κακού (πνεύματος) είναι ! είναι το εγώ του το οποίο εκφράζεται υλικά-διανοητικά-ψυχικά-πνευματικά :

υλικά: ορμά-ορμητικός, τρυφερός-εριστικός
διανοητικά: πολεμά-επιτίθεται, αμύνεται-αγωνίζεται
ψυχικά: επιθυμεί-θέλει, θυμώνει- αναταράσσει
πνευματικα: φαντάζεται-σκέπτεται, συλλαμβάνει-σχεδιάζει

ο έρωτας είναι τυφλός- κωφός- τραυλός- τρελός αλλά και ξυπνάει όλες τις αισθήσεις, τις διεγείρει, τις ερεθίζει, τις ακονίζει κλπ.

το κάλλος ως φυσική ομορφιά- λάμψη- ευμοφία έχει το προσόν-πλεονέκτημα να ελκύει την προσοχή όλων, απο μόνο του όμως δεν μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην πηγή του κάλλους την πνευματική σωφία και αγάπη-αλήθεια και τούτο διότι το φυσικό κάλλος είναι ΦΘΑΡΤΟΝ, ΠΡΟΣΚΑΙΡΟΝ, ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ. εαν λοιπόν ο έρωτας μας απευθύνεται στην φθαρτότητα-προσωρινότητα-εξωτερικότητα, το αποτέλεσμα που θα έχει-θα φέρει είναι Ο ΘΑΝΑΤΟΣ-η  απώλεια και πριν απο αυτόν Ο ΠΟΝΟΣ-οι θλίψεις και η (ηθικοπνευματική) ΔΥΣΤΥΧΙΑ-η κενότητα. αντίθετα, εαν και εφόσον ο άνθρωπος, γνωρίζει και εξακολουθητικά συνειδητοποιεί την αληθινή φύση του (κοσμικού) έρωτα που είναι διφυής, τότε αρχίζει και να προσεχει αλλά και να περιμένει αλλά και να προετοιμάζει τον εαυτό του για τον ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΡΩΤΑ που είναι Η ΑΓΑΠΗ και Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΩΦΙΑΣ και Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, Η ΑΝΑΖΉΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΠΟΛΙΚΟΤΗΤΑΣ- ΔΙΠΟΛΟΥ- ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ- ΕΡΩΤΑ- ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ .

όλα είναι θέματα ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗΣ- ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ- ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΥΤΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ- ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ-ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΩΝ- ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΗΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ .

ΚΑΛΛΟΣ- ακτινοβολεί το καλόν δείχνοντας σου τον δρόμο του καλού
ΕΡΩΣ-κινεί γη-θάλασσα-ουρανό είτε για να σου διδάξει το φως είτε για να σε ρίξει στο σκοτάδι.

ΚΑΛΛΟΣ=
Α-γαλμα= Μ-ορφή=ύλη
Ε-ικόνα= αιθερομορφή-απείκασμα-εικόνισμα=ψυχή
Ι-δέα= πνευματικον φως= πνεύμα
(διανοια=σχήματα-διαλογισμοί)

οι αρχαίοι έλληνες έβλεπαν τα αγάλματα και αγαλλόντουσαν ψυχικά απο το κάλλος που απέπνεαν και μέσα σε αυτην την εκστατική αυτή κατάσταση-χαράς-αρμονίας  μπορούσαν να διαλογισθούν να συλλάβουν να εικονοποιήσουν να υλο- μορφο-ποιήσουν την άύλη πηγή των ιδεών, το αγαθόν- την αλήθεια (υλομορφοποιημένες συλλήψεις ιδεών είναι οι αρχιτεκτονικοί ρυθμοί, η δημοκρατία, οι νόμοι, η φιλοσοφία η τέχνη-έντεχνος ή γραπτός ή προφορικός λόγος κλπ) .

ΙΔΕΑ- πνευματικόν δίκαιον (αλήθεια)
ΕΙΚΟΝΑ- ηθικός νόμος της δικαιοσύνης (ηθική)
ΜΟΡΦΗ- δια-νομή υποχρεώσεων και δικαιωμάτων-ευεργετημάτων (ισότητα)

ΙΔΕΑ- αγάπη (αλήθεια)
ΕΙΚΟΝΑ-αδελφοσύνη (καλόν)
ΜΟΡΦΗ-κοινωνία ανθρώπων αδελφών (άλυσος ισχυρά)

ΙΔΕΑ- Σωφία
ΕΙΚΟΝΑ=Αρμονία
ΜΟΡΦΗ=Ερως (αγνός-άδολος)-κάλλος (ωραίον-καλόν)
κλπ

ΕΡΩΣ= ΕΩΣ + Ρ
έως=το φως και Ρ= ρέον συνεπώς ο έρως είναι ρέον φως (ρέω-ς)

ΕΡΩΣ= Ε + ΡΩΣ
Ε=εγώ-ο άνθρωπος και ρως=ο βασιλιάς συνεπώς ο έρως μπορεί να σε καταστήσει άνθρωπο βασιλιά (του κόσμου-κακός ή του ουρανού-ουράνιος)

ΕΡΩΣ= έσω Ρ =Ρα=ήλιος μεσουρανών (άμμων-ρα-φθα) ή όπου ρ=17 =153 =ο υδροχόος ο οποίος ρέει το ζων ύδωρ

ΕΡΩΣ= έσω (σε προτρέπει-εξωθεί) Ρ= να γίνεις Ρυπαρός ( Ρ= -17= -153 )

ΕΡΩΣ= ερώ Σ όπου σ=σοφία-σωφία (έρως καλού)

ΕΡΩΣ=ρέω Σ όπου σ=σύγχυση-σκότος (έρως κακού)

ΚΑΛΛΟΣ-ΕΡΩΣ-ΑΡΜΟΝΙΑ : οι ιδέες αυτές υλομορφοποιήθηκαν, οικοδομήθηκαν, διδάχθηκαν, εμπεδόθηκαν, διαδόθηκαν, μεταλαμπαδέυτηκαν απο τους έλληνες. οι έλληνες έθεσαν όλα τα ερωτήματα και εντέλει έδοσαν και όλες τις απαντήσεις-λύσεις, απλά δεν κατανοήθηκαν απο τους βέβηλους-βαρβάρους-βαβυλώνιους λαούς οι οποίοι ήρθαν όλοι εδώ για να πάρουν να κλέψουν να θύσουν και απωλέσουν και ποτέ να δώσουν ή να συμβάλουν ή να προσφέρουν δωρεάν (δυστυχώς στην ίδια κατάσταση βρίσκονται σήμερα και οι περισσότεροι έλληνες-κατόνομα).












Δεν υπάρχουν σχόλια: