Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

Θεοφάνεια Επιφανή

«Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα»
("η ελλάς βρίσκεται στο μέσον όλης της γης,η αττική στο μεσον της ελλάδος,η δε αθήνα στο μέσον της αττικής και στο μεσον πάλιν των αθηνών η ακρόπολις" (αριστείδης ο δίκαιος)- τώρα είναι η ώρα να δώσει τούτη η χώρα τα χρεωστούμενα δώρα).
Η Βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο λέγεται Θεοφάνεια ή  Επιφάνεια (θεο-φανεία=θεού-φανέρωση και επι-φανεία= φανέρωση μέσω αυτού του γεγονότος-της βαπτίσεως, του φωτός) . Στα αρχαία χρόνια την ίδια ημέρα (6η Ιανουαρίου) οι πρώτοι χριστιανοί γιόρταζαν μαζί την γιορτή των Χριστουγέννων και την γιορτή των Θεοφανείων ή επιφανείων. Τον τέταρτο αιώνα όμως οι γιορτές χωρίσθηκαν και τα Χριστούγεννα μεταφέρθηκαν στις 25 Δεκεμβρίου (ημέρα που οι Εθνικοί αλλά και σχεδόν το σύνολο των λεγομένων ειδωλολατρικών λαών, γιόρταζαν τον θεό Ήλιο και οι Χριστιανοί τον Χριστό-Ήλιο της δικαιοσύνης) ενώ η ημέρα της γιορτής των θεοφανείων παρέμεινε την 6η ιανουαρίου.

Τα Επιφάνεια ή Θεοφάνεια (της ημέρας της βαπτίσεως-που λέγεται και ημέρα των Φώτων) του Ιησού Χριστού είναι η αποκάλυψη του Θεού (στο σύνολο του) ως Ενιαίας Τριαδικής Οντότητος-Θεότητος δηλαδή ως Πατέρα και Υιού και Αγίου Πνεύματος.

Καί οι 4 ευαγγελισταί-αναφέρουν το γεγονός αυτό-της Βαπτίσεως του Ιησού:
οι 3 ευαγγελιστές αναφέρουν:
οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα.

σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν σοὶ ηὐδόκησα.
σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν σοὶ εὐδόκησα.

και μόνον ο Ιωάννης-θεολόγος αναφέρει τι μαρυρεί ο ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ και όχι τι μαρτυρεί ο θεός μέσω της φωνής-παρουσίας του στην βάπτιση. ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ λέει: ( τεθέαμαι τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον ὡς περιστερὰν ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἔμεινεν ἐπ' αὐτόν) ὁ πέμψας με βαπτίζειν ἐν ὕδατι, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἐφ' ὃν ἂν ἴδῃς τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον καὶ μένον ἐπ' αὐτόν, οὗτός ἐστιν ὁ βαπτίζων ἐν Πνεύματι ῾Αγίῳ

οι 3 ευαγγελιστές αναφέρουν την Μαρτυρία του ίδιου του Θεού-πνεύματος ότι ο βαπτιζόμενος ιησούς είναι ο Φορέας του ΥΙΟΥ του ΘΕΟΥ ενώ ο ιωάννης αποκαλύπτει την εντολή του έργου που έλαβε ο διδάσκαλος του ο Πρόδρομος απο τον ίδιο τον θεό πριν συναντήσει και βαπτίσει στην γη τον ιησού, ότι αυτός ο Βαπτιζόμενος ιησούς θα βαπτίσει τον κάθε άνθρωπο- την ανθρωπότητα ολόκληρη (όχι με νερό-ἐγὼ βαπτίζω ἐν ὕδατι·.... διὰ τοῦτο ἦλθον ἐγὼ ἐν τῷ ὕδατι βαπτίζων-εν ύδατι) αλλά θα την βαπτίσει-εμ-βαπτίσει στο ΠΥΡ και το ΠΝΕΥΜΑ το ΑΓΙΟΝ, δηλαδή θα μας εμ-βαπτίσει με πνευματική Σοφία και Αλήθεια αλλά και κυρίως με Αγάπη αφού ήταν ο φορέας της Αγάπης του λόγου-αλήθειας του θεού στην γη. στο τέλος ο ιωάννης επιβεβαιώνει με την σειρά του αυτό που ο θεός του είπε στον ουρανό και αυτό που είδε και άκουσε στην γη την ώρα της βάπτισης του ιησού : κἀγὼ ἑώρακα καὶ μεμαρτύρηκα ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ. ακριβώς διότι : τεθέαμαι τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον ὡς περιστερὰν ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἔμεινεν ἐπ' αὐτόν.

Αγία Τριάς: 
(τα ονόματα-λογο-σοφικά-αναδιάταξη των στοιχείων-γραμμάτων)

Π-Α-Τ-Η-Ρ= Ρητά Π 
ρητά=φανερά δια του Λόγου-αποκαλύπτεται ότι ο πατήρ, είναι το Π= το Π-ύρ Π-νεύμα της αληθείας και ότι μόνο δια μέσω του Π=πνεύμα-τος μπορεί ο άνθρωπος να αποκτήσει αντίληψη-επίγνωση-βίωση-κατανόηση-σύλληψη του θεού πατρός- τι είναι ο πατήρ. Ρητά= φανερά-δια λόγου και Π= δια του πνεύματος αλλά και ότι ότι ο θεός είναι Π-νεύμα (και λόγος-ρήμα) .

Υ-Ι-Ο-Σ=Σιού= σημαίνει Θεού δηλαδή " Ο ΥΙΟΣ" είναι " υιός του ΘΕΟΥ" δηλαδή Θεός και αυτό αποκαλύπτει ο ιωάννης σε όλο το ευαγγέλιο του και κυρίως στο 1ο κεφάλαιο " εν αρχή ην ο λόγος και ο λόγος ήν προς τον θεό και θεός ήν ο λόγος...."

Π-Ν-Ε-Υ-Μ-Α (άγιον: γιατί υπάρχει και έτερον πνεύμα του κακού-ρυπαρόν)= Π και Νεύμα= το νεύμα-κάλεσμα-κλήση του (αγίου) Πνεύματος να έρθει ο άνθρωπος προς τον Π=πατέρα. επίσης Πνεύμα= Ευα + Π_Ν_Μ = το πνεύμα του θεού είναι η Πνευμα-τική μας μητέρα Ευα δηλαδή είναι (η προ της πτώσεως) η μητέρα της πνευματικής μας ζωής (εύα σημαίνει μήτηρ- ζωή-ς), αυτό που δημιούργησε την Εύα-μητέρα όλων των ανθρώπων, ο δημιουργός-πνεύμα : Π=πρόνοια-προστασία και Μ= η Μύηση μας στην αλήθεια και Ν= ο πνευματικός Ναός θεού εντός μας . (και αυτό-το πνεύμα που μας οδηγεί στην Π= προσοχή του κακού Μ=μετάνοια των λαθών Ν=νουνέχεια=σύνεση στις επιλογές-αποφάσεις της ΕΥΑΣ-ζωής μας). τέλος πνΕΥμα= ΠΝ=το πνευματικό ΕΥ=καλο-αγαθό ΜΑ=εμά-εμένα δηλαδή αυτό που είναι για το καλό μου-για όλα τα εμά-που αφορούν τα επενδύματα μου (ύλη-ψυχή-πνεύμα).

ΠΑΤΗΡ= ρητά Π= λόγος-πνεύμα
ΥΙΟΣ=σιού=(υιός) θεού
ΠΝΕΥΜΑ= Π νεύμα= το πνευματικό νεύμα-κάλεσμα του Πατρός-Πνεύματος στον κάθε άνθρωπο (κλητός) να αυτό-ΠΝΕΥΜΑΤΩΘΕΙ μέσα απο έργα πνευματικά-του αγίου πνεύματος και του υιού του θεού δηλαδή του πατρός θεού.
ρητά Π Σιού Π νεύμα= τα ρητα-ρήματα του σιού-θεού είναι το Πνεύμα.
σημ: σε όλα τα ευαγγέλια ο ιησούς χριστός ΟΝΟΜΑτίζει τον θεό με τα ονόματα : ΠΑΤΗΡ και ΠΝΕΥΜΑ και ΛΟΓΟΣ-εν αρχή ην ο λόγος...και θεός ην ο λόγος. (και τελείως συμβολικά ΓΕΩΡΓΌΣ και ΑΝΘΡΩΠΟΣ).( Ἐγὼ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινὴ καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστιν. και :άνθρωπός τις είχε δύο υιούς. Και είπεν ο νεώτερος αυτών (άσωτος υιός) τω πατρί· πάτερ, δός μοι το επιβάλλον μέρος της ουσίας. Και διείλεν αυτοίς τον βίον.(εν τέλει ο ΓΕΩΡΓΌΣ είναι ΑΝΘΡΩΠΟΣ= ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΕΩΡΓΟΣ ! αυτό σημαίνει ότι ο θεός= ΠΑΤΗΡ-ΛΟΓΟΣ- άγιον ΠΝΕΥΜΑ συμπεριέχονται στον άνθρωπο =ΕΓΩ-ΔΙΣΥΝΘΕΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑ= ο θεός πνεύμα=άγιον πνεύμα και το μη άγιον πνεύμα=το ρυπαρόν πνεύμα (άσωτος υιός= πνεύμα του κακού αλλά και = άνθρωπος-του κακού) .

(ο γεωργός= καλλιεργητής της γης-αμπέλου= πνεύμα καλού-θεός στον άνθρωπο που επέλεξε τον δρόμο του καλού και αυτοθυσιαζόμενος κατέστη καλός καγαθός αντίθετα ο κακός άνθρωπος-γεωργός= πνεύμα του κακού στον άνθρωπο που επέλεξε να ακούσει-επιλέξει τον δρόμο του κακού και λόγοις και έργοις και πράξεσι να γίνει-καταστή κακός άνθρωπος : ματθ-ΚΑ-33 ῎Αλλην παραβολὴν ἀκούσατε. ἄνθρωπός τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς καὶ ἀπεδήμησεν. 34 ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ.35 καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν. 36 πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως. 37 ὕστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. 38 οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. 39 καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος, καὶ ἀπέκτειναν.

εν τέλει ΑΝΘΡΩΠΟΣ= συγκεντρώνει μέσα του την αγία τριάδα (Π_Λ_ΑΠ) ως πνεύμα θεού και ταυτόχρονα την ενάντίωση στην αγία τριάδα = πνεύμα κακού-αντίλογος-αναλήθεια, με έργο και σκοπό-πεπρωμένο προορισμό να αγιάσει το πνεύμα του κακού ("αγιασθήτω το όνομα σου"= το εκπεσόν πνεύμα του κακού το χρεωμένο στον κάθε άνθρωπο="ένα μέρος-κομμάτι σπερματικού κακού") και αγιαζόμενο (αγιάζοντας το ο ίδιος με πράξεις καλού και μετανοίας κακού) να το επιστρέψει με την επιστροφή-επάνοδο του στον θεό (μετανοών άσωτος υιός- ή δεξιός ληστής στον γολγοθά) και έτσι να θεωθεί αλλά και αποκαταστήσει-αποκατασταθεί η πνευματική τάξη του ενός (που είχε διασαλευθεί απο την ηθελημένη απόφαση του νεώτερου άσωτου υιού-πνεύματος (εωσφορικόν που αυτοκατέστη σκοτοφορικόν- έκπτωτον) να εγκαταλείψη τον πατέρα θεό-πνεύμα).
 
«Ούτος εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα. αυτού ακούετε»


Δεν υπάρχουν σχόλια: