Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Ελλήνων Γράμματα Σωφίας-2

("η ελλάς βρίσκεται στο μέσον όλης της γης,η αττική στο μεσον της ελλάδος,η δε αθήνα στο μέσον της αττικής και στο μεσον πάλιν των αθηνών η ακρόπολις"(αριστείδης ο δίκαιος)-τώρα είναι η ώρα να δώσει τούτη η χώρα τα χρεωστούμενα δώρα)
ΑΒΓΔΕΖΗΘΙΚΛΜΝΞΟΠΡΣΤΥΦΧΨΩ
  1. Α-ΑΛΗΘΕΙΑ= 24. Ω-ΩΝ
  2. Β-ΒΟΥΛΗΣΙΣ=23.Ψ-ΨΥΧΗ
  3. Γ-ΓΕΝΕΣΙΣ=  22. Χ-ΧΙΑΣΜΟΣ
  4. Δ-ΔΥΝΑΜΙΣ= 21.Φ-ΦΩΣ
  5. Ε-ΕΓΩ-είναι =20.Υ-ΥΨΩΣΙΣ
  6. Ζ-ΖΩΗ=         19.Τ-ΤΕΛΕΙΩΣΙΣ-τάξις
  7. Η-ΗΘΙΚΗ=    18. Σ-ΣΩΦΙΑ
  8. Θ-ΘΥΣΙΑ=    17. Ρ-ΡΑΒΔΟΣ
  9. Ι-ΙΣΧΥΣ=      16. Π-ΠΝΕΥΜΑ-ποιμήν
  10. Κ-ΚΟΣΜΟΣ=15.Ο-ΟΝ
  11. Λ-ΛΟΓΟΣ=   14. Ξ-ΞΥΛΟΝ
  12. Μ-ΜΥΗΣΙΣ= 13. Ν-ΝΟΥΝΕΧΕΙΑ
Η ΖΩΗ πνευματικά- στον πνευματικό κόσμο-ουρανό των ουρανών, είναι ΤΕΛΕΙΑ, επικρατεί η απόλυτη ΙΕΡΑΡΧΗΜΕΝΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΑΞΙΣ της διπολικής μονάδος-τριάδος . Η ζωή στον κόσμο των ανθρώπων είναι ατελής ως προς την ενσυνείδηση της αλήθειας των όντων και τούτο διότι επικρατεί γενεσιουργά η αμειγής πνευματική δισυνθετότης καλού και κακού πνεύματος (παρότι η υλο-νοητικο-ψυχο-πνευματική φυσική συγκρότηση είναι τέλεια για το επίπεδο δημιουργίας της-το κοσμικό). (σημ-1: και τα αρχαία ελληνικά αγάλματα είναι τέλεια ως προς την φυσική κατασκευή τους αλλά δεν είναι ζωντανά όπως οι άνθρωποι, ομοίως-παρομοίως και οι άνθρωποι σε σχέση με τα τέλεια πνευματικά όντα όπως πχ. είναι οι άγγελοι). Συνεπώς η ανθρώπινη ΖΩΗ-ύπαρξη-οντότητα χρήζει ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΟΣ-ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ. Η ΤΕΛΕΙΩΣΙΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΩΗΣ είναι συνώνυμη και συνακόλουθος της ΤΕΛΕΙΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ διότι μετά θάνατον η τέλεια-τελειούμενη ανθρώπινη ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει και να πορεύεται τελειοποιούμενη πληρέστερα προς τον θεό ενώ η ατελής ζωή θα καταστραφεί-εξαφανισθεί. Θα πρέπει ο άνθρωπος το συντομώτερο να γνωρίσει την αλήθεια αυτή, ότι το επίπεδο όπου υπάρχει η ανθρώπινη ζωή είναι πτωτικό όσο και τα ίδια τα ανθρώπινα όντα (και ο ίδιος) εφόσον είναι συγκροτημένα πνευματικά (στο κοσμικό επίπεδο-τον κόσμο-γη) αμειγώς δισύνθετα απο δύο πνεύματα του καλού και του κακού, το εγώ τους (το ούτε του καλού ούτε του κακού) και ως εξ αυτού και η ζωή-ύπαρξη τους είναι δυαδική, ατελής, φθαρτή και πρόσκαιρη-θνητή. Με άλλα λόγια στο πτωτικό μέρος του ανθρώπου και του κόσμου, όταν το ανθρώπινον ον τελειοποιηθεί ηθικά και πνευματικά σε αγάπη-σοφία θεού, τότε θα επέλθει και η πνευματική ΤΑΞΙΣ-του ενός δυαδικού τριαδικού θεού . Το πνεύμα της δημιουργίας είναι το ίδιο πνεύμα με του ανθρώπου (ιεραρχημένη τάξις) και συνεπώς όσο τελειοποιείται το ανθρώπινον πνεύμα (του κακού-εγώ) και προσ-ομοιάζει με το ουράνιον πνεύμα, τόσον και η δισύνθετη δημιουργία όπου κατοικεί προσωρινά (ύλη-αιθήρ), απλοποιείται, τακτοποιείται, και μετουσιούμενο το κακό της πνευματοποιείται επι τω καλώ και εν αληθεία.
Η ΗΘΙΚΗ είναι η ΑΓΑΠΗ, η κατάσταση και οι συνθήκες περιβάλλοντος της αγάπης στην ψυχή κυρίως και στο ον του ανθρώπινου εγώ-πνεύματος (οι οποίες δημιουργούνται απο το ανθρώπινον ον-εγώ-πνεύμα αναλόγως της θελήσεως της θυσίας και της ταπεινότητος του και σε καμία περίπτωση δεν είναι δεδομένη κατάσταση-η ηθική). Η ΣΩΦΙΑ είναι η πνευματική σωφία, το πνεύμα της αληθείας το οποίον προσεγγίζεται μόνον εφόσον προϋπάρξει στο ανθρώπινον ον-ψυχή, ηθική τελείωσις-αγάπη (αγαπάτε αλλήλους). 
ΧΡΙΣΤΟΣ-ΑΓΑΠΗ-ΗΘΙΚΗ (προηγήθηκε, Β' διαθήκη-αλήθεια)
ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΣ-ΣΟΦΙΑ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΩΦΙΑ (Γ' διαθήκη-αλήθεια)
η ΗΘΙΚΗ (κατάσταση τελειοποιήσεως) με την ΣΩΦΙΑ (σταθερότητα ενσυνείδητου πνεύματος) συνδρώσες συνδημιουργούν και συναποτελούν την ολοκληρωτική πνευματική τελειότητα-πληρότητα στο ανθρώπινον εγώ-πνεύμα (υλικα-ψυχικά-διανοητικά-πνευματικά).
Η ΘΥΣΙΑ είναι η αυτό-ΘΥΣΙΑΖΟΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ, η εσταυρωμένη αγάπη στον κόσμο και εντός του ανθρώπου (κόσμος-άνθρωπος=ΑΔΑΜ). Η ΡΑΒΔΟΣ (αγάπη χρυσή-σωφία σιδηρά) είναι η πνευματική ισχύς της Σωφίας του αγαπώντος ανθρώπου ή και η πνευματική ισχύς της αγάπης του σοφού ανθρώπου. Η ΘΥΣΙΑ-αυτοθυσία-αυτοταπείνωσις είναι το πρωταρχικό έργο του μαθητού- εσταυρωμένου ακόλουθου της αγάπης του (ιησού χριστού) Λόγου, ακριβώς διότι η αγάπη είναι θυσία και σταύρωσις του κακού-εαυτού-εγώ στον κόσμο. Η μετάνοια είναι η σταύρωση της διανοίας και η συγχώρεση η σταύρωση της ψυχής, η υπομονή είναι η σταύρωση της υλικής ζωής και η ταπεινοφροσύνη η σταύρωση του εγώ, συνεπώς η ΑΡΣΙΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ-ΕΓΩ-ΚΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ γίνεται με την σταύρωση της κακής φύσεως του, των υλο-διανοητικών λαθών- ψυχικών παθών- πνευματικών ελαττωμάτων -υπαρξιακών εγωϊκών κακών προαίρεσεων (σημ-2: η σταύρωση του ιησού υπήρξε η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΘΥΣΙΑ, πρώτον, του Θεού Λόγου ο οποίος κατήλθε στον κόσμο ως χριστός για να ξε-πληρωθεί το κακό των ανθρώπων (πλήρωσε αυτός για να μην "πλήξει" ο νόμος δικαίως την ανθρωπότητα για το γενόμενο κακό της) και δεύτερον, του Τέλειου και αναμάρτητου και άδολου ανθρώπου ιησού (όχι απλώς αθώου) ο οποίος θεληματικά "ανέβηκε στον σταυρό" όχι για να τελειοποιηθεί αυτοθυσιαζόμενος αλλά να γίνει το παράδειγμα-πρότυπο-οδός αληθείας και παραδειγματικής ζωής για τον αμαρτωλό-άσωτο άνθρωπο και την οδό-έργο που όφειλε-οφείλει να ακολουθήσει προς εκπλήρωση του πεπρωμένου του-της ΤΕΛΕΙΩΣΗΣ εαυτού) (σημ-3 ο εξ αριστερών ληστής ο συνσταυρούμενος με τον ιησού, ΒΛΑΣΤΗΜΟΥΣΕ ΤΟΝ ΘΕΟ- απαιτώντας και ο εκ δεξιών ΕΥΛΟΓΟΥΣΕ ΤΟΝ ΘΕΟ- παρακαλώντας, η ΔΥΑΔΙΚΗ και δισύνθετη αυτή εικόνα των δύο ληστών προοιωνίζει τις δύο επιλογές-οδούς που παρουσιάζονται ενώπιον του κάθε ανθρώπου (ηρακλή) ο οποίος καλείται να επιλέξει ελεύθερα θεληματικά ενσυνείδητα το τι θέλει στην ΖΩΗ του να πράξει-εκπληρώσει, θεόν-αρετή ή μαμμωνάν-κακία). Η αγάπη είναι η Μεγάλη Ιέρεια της Μυήσεως του ανθρώπου στην ΘΥΣΙΑ-αυτοθυσία και η Σωφία είναι ο Μέγιστος Αρχιερέας-Ποιμένας ο οποίος δια της ΡΑΒΔΟΥ του ποιμαίνει τους μαθητές του, κατευθύνει τους ανθρώπους και κατισχύει του κακού και των εκβλαστημένων κεφαλών του στον κόσμο και τις κοινωνίες των ανθρώπων .
πέρας του Β' μέλους

Δεν υπάρχουν σχόλια: